[12] Łopatka, Zieliński, Wójcik - trzy legendy Śląska Wrocław

Od 1 grudnia do 24 grudnia zapraszamy na świąteczny kalendarz na rzutza3.pl! 🎄🎁

Przez 24 dni codziennie publikujemy wyjątkowe treści: wywiady, dłuższe artykuły. Nie przegapcie - obserwujcie naszą stronę i bądźcie na bieżąco! ✨

[12/24]

Gdy popatrzymy na sklepienie Hali Orbita lub Hali Stulecia poza osiemnastoma bannerami za mistrzostwa kraju zobaczymy także trzy sztandary zadedykowane legendom wrocławskiego zespołu. Czas na krótką podróż do przeszłości i przypomnienie sobie sylwetek jednych z najlepszych koszykarzy, którzy przewinęli się przez Śląsk i odcisnęli na nim swój ślad.

Zasłużony na parkiecie i poza nim - Mieczysław Łopatka

Urodzony 10 października 1939 w znajdującej się w odległości 15 kilometrów od Gniezna wsi Drachowo center szesnaście lat później debiutuje we Kolejarzu Gniezno. Tam rozpoczyna swoją karierę, aby 3 lata później przenieść się do koszykarskiej sekcji Lecha Poznań. W klubie ze stolicy Wielkopolski osiąga swoje pierwsze sukcesy - w sezonie 1960/1961 zdobywa srebrny medal i jest najlepiej punktującym zawodnikiem całej PLK zdobywając 26,5 punkta na mecz.

Świeżo koronowany Mistrz Polski po 3 latach w Lechu przeniósł się do Śląska, w którym jako zawodnik spędzi następne 11 lat. W tym okresie podniesie puchar Mistrza Polski dwukrotnie (1965, czyli pierwsze mistrzostwo Śląska w historii oraz 1970), trzy razy zdobędzie srebrny medal (1963, 1964, 1972), czterokrotnie stanie na najniższym stopniu podium (1966, 1967, 1969, 1971) oraz wygrał Puchar Polski w 1972 roku. Indywidualnie - jest dwukrotnym MVP PLK (w latach 1965, 1969) oraz trzykrotnym królem strzelców ligi. Dodatkowo, ustanowił on rekord najwyższego dorobku punktowego w jednym meczu PLK rzucając aż 77 punktów. Aktualnie jest to trzeci najlepszy wynik w historii. W 1969 roku Łopatka został częścią drużyny Gwiazd Europy podczas III Festiwalu FIBA, która pokała reprezentację Jugosławii, a trenerem drużyny europejskich All-Starów był Witold Zagórski.

Z Wrocławia Łopatka miał zamiar przenieść się za granicę już w 1968 roku, jednak ostatecznie ze względu na problemy z możliwością opuszczenia kraju, dopiero w 1972 roku przeniósł się do Francji, gdzie spędził 4 lata grając i trenując Montbrison oraz Chalon sur Salone.

Warto wspomnieć o tym, że poza karierą klubową Mieczysław Łopatka rozegrał 236 spotkań dla kadry narodowej i podczas trzech odsłon mistrzostw Europy znajdował się na podium. Dwukrotnie na najniższym stopniu - podczas turnieju w ZSRR w 1965 i Finlandii w 1967 oraz raz na drugim najwyższym, w trakcie ME, którego odbywało się we Wrocławiu. Na dodatek, został królem strzelców Mistrzostw Świata w 1967, na których Polska zajęła 5. miejsce.

Potem znowu powrócił do Wrocławia, gdzie został przez lata 1976-1994 z krótką przerwą w latach 1982-1990 na pozycji trenera. Przez ten okres swojej kariery zdobył 8 mistrzostw, w tym kompletując three-peata oraz four-peata (1977, 1979–1981, 1991–1994), w 1978 dołożył wicemistrzostwo oraz brązowy medal w 1982. Do tego zdobył 3 puchary Polski w latach 1977, 1980 i 1992.

Pojawienie się Mieczysława Łopatki we Wrocławiu rozpoczęło piękną historię Śląska, która trwa do teraz i jest kontynuowana przez kolejne pokolenia koszykarzy grających w trójkolorowych barwach.

Oddany miastu - Maciej Zieliński

Gdy Mieczysław Łopatka osiągał sukcesy grając w Śląsku w Wałbrzychu już rodziła się kolejna legenda. 5 stycznia 1971 roku na świat przychodzi Maciej Zieliński, przyszły jeden z najlepszych polskich koszykarzy, a przy okazji radny miasta Wrocławia oraz poseł na Sejm. Jednak, zanim działalność społeczna, w życiu "Zielonego" był basket. Profesjonalna kariera rzucającego obrońcy rozpoczyna się w 1986 gdy dołącza do AZS-u Olsztyn. Jednak rok później przenosi się do Śląska Wrocław gdzie pod okiem opisywanej wcześniej legendy zaczyna stawiać pierwsze kroki w profesjonalnej koszykówce. W swoim pierwszym epizodzie w Śląsku jest zdobywa dwa mistrzostwa - w 1991 oraz 1992 oraz trzy Puchary Polski w latach 1989, 1990, 1992 (przy okazji wygrania PLK w 1992 roku został także królem strzelców w tej kampanii) po czym przenosi się do Collage'u.

Lata 1992-1995 po zdobyciu tytuły Mistrza Polski Zieliński spędza w Providence Collage - rozegra w barwach drużyny Friarsów 70 meczów, w których notować będzie średnio niecałe 3 punkty, nieco ponad jedną zbiórkę oraz niecałą asystę na mecz.

Cztery lata spędzone w Stanach zakończone, więc czas na powrót do Polski. Następne 11 lat Maciej Zieliński spędzi na budowaniu swojej legendy w Wrocławiu. W tym okresie wraz z trójkolorowymi stawał na podium aż ośmiokrotnie, z czego 6 razy na jego najwyższym stopniu (mistrzostwa w latach 1996, 1998, 1999, 2000, 2001, 2002, wicemistrzostwo w 2004 oraz brąz w 2003). Dodatkowo, dołożył do gabloty Śląska jeszcze 3 puchary Polski (1997, 2004, 2005) oraz 2 Superpuchary (1999, 2000).

Przez całą swoją karierę "Zielony" wielokrotnie został wybierany jako MVP sezonu zasadniczego, finałów PLK czy jako część "Meczu Gwiazd", który w tych czasach odbywał się jeszcze w PLK. W dodatku - od 1989 do 2003 roku był częścią KoszKadry, oczywiście rozpoczynając od młodzieżowych reprezentacji, a kończąc na zespole seniorów.

Maciej Zieliński swoją karierę sportową zakończył w 2006 roku. Jednak nie przestał odciskać swojego piętna na Wrocławską społeczność - w tym samym roku wystartował w wyborach samorządowych z listy Platformy Obywatelskiej i uzyskał mandat do rady miasta Wrocławia. W 2010, przy kolejnych wyborach udało mu się z powodzeniem ubiec o reelekcję. Rok później, poza uzyskaniem posady prezesa Śląska Wrocław został posłem na sejm RP przez jedną kadencję. Aktualnie, ciągle jest częścią rady miasta i udziela się dla stolicy Dolnego Śląska.

El Proffesore - Adam Wójcik

Jak wskazuje jeden z przydomków Wójcika - 169-krotny reprezentant Polski urodził się 20 kwietnia 1970 roku w oddalonej o niecałe 30 kilometrów od Wrocławia Oławie. Swoje pierwsze kroki w koszykówce stawiał w Gwardii Wrocław, w której grał aż do 1994 roku i wystąpił łącznie w 234 spotkaniach, a w 1989 roku w młodzikach Gwardii zdobył młodzieżowe Mistrzostwo Polski.

Następnie rozpoczął podróżowanie po Europie i kraju - sezon 1994/1995 spędził w Mazowszance Pruszków z którą zdobył swoje pierwsze mistrzostwo Polski. Następny sezon rozpoczął w Bobrach Bytom jednak w jego trakcie przeniósł się do za granicę do BC Oostende, z którą wywalczył srebrny medal Belgijskiej Ligi Koszykówki. Pozostał w Belgii na kolejny sezon, jednak zmienił barwy na Spirou Charleroi z którą wygrał mistrzostwo kraju. Mistrz Belgii powrócił do Polski po 2 sezonach i został zawodnikiem trójkolorowych.

Wójcik będzie w Śląsku trzy razy. Jego pierwszy pobyt będzie w latach 1997-2001. Te kilka lat spędzone we Wrocławiu skutkowało mistrzostwem za każdym możliwym razem oraz dwoma Superpucharami w latach 1999 i 2000. Wójcik z Zielińskim "wywozili" ligę i budowali dynastię Śląska Wrocław, która nie zostawiała suchej nitki na swoich przeciwnikach.

W sezonie 2001/02 Adam Wójcik po raz kolejny spróbuje swoich sił w Europie. Tym razem obierze kierunek na stolicę Grecji i dołączy do Peristeri Ateny, jednak bez specjalnych sukcesów, dlatego w następnej kampanii będzie cześcią Unicaji Malaga. Jednak dopiero powrót do Polski spowoduje że Wójcik będzie podnosił kolejne trofea.

Malaga była przedostatnim zagranicznym przystankiem w karierze Wójcika. Na sezon 2003/04 El Proffesore znowu założy koszulkę Śląska i zdobędzie z tą drużyną srebro oraz Puchar Polski. Potem przeniesie się do Trefla Sopot na 3 sezony i za każdym razem wywalczy Mistrzostwo Polski (2005, 2006, 2007).

Skompletowanie three-peatu Trefla zakończy jego przygodę w Sopocie i skieruje się na sezon 2007-2008 do włoskiej Orlandiny Basket, jednak tam także nie odniesie żadnych sukcesów. Ostatnie 4 sezony swojej kariery spędzi w Baskecie Poznań, Turowie Zgorzelec, WKK Wrocław i Ślasku Wrocław, bez medali.

Przez całą swoją karierę zdobył ponad 17 tysięcy punktów, z czego nieco ponad 10 tysięcy w Polskiej Lidze Koszykówki i wystąpił w 169 meczach Reprezentacji Polski. Czterokrotnie wraz z KoszKadrą wystąpił na Mistrzostwach Europy (1991, 1997, 2001, 2009)

Niestety, około 5 lat po zakończeniu swojej kariery, Adam Wójcik przegrał walkę z białaczką i zmarł 26 sierpnia 2017 roku.