Knicks mistrzami NBA po 53 latach. Co ten tytuł oznacza dla Nowego Jorku?

W końcu się stało. Po 53 latach New York Knicks znów są mistrzami NBA. Drużyna z Nowego Jorku pokonała San Antonio Spurs w pięciomeczowej serii i domknęła Finały zwycięstwem 94:90 w Game 5.

Sam wynik serii, 4-1, może sugerować dość spokojną rywalizację, ale w rzeczywistości te Finały były pełne nerwów, zwrotów akcji i wielkich powrotów Knicks. San Antonio przez długie fragmenty wyglądało jak zespół, który może przedłużyć serię, ale w kluczowych momentach to Nowy Jork zachowywał więcej spokoju.

Największą twarzą tego sukcesu został Jalen Brunson. W decydującym meczu zdobył 45 punktów, poprowadził Knicks do zwycięstwa i został MVP Finałów. To już nie jest tylko lider dobrej drużyny. Po takim runie Brunson na stałe zapisuje się w historii klubu.

Dzisiaj przyjrzymy się temu, co ten tytuł oznacza dla Knicks, jak może wyglądać przyszłość tej drużyny i dlaczego tegoroczne play-offy w wykonaniu Nowego Jorku były jednymi z najbardziej wyjątkowych w ostatnich latach.

Koniec 53 lat czekania

Dla Knicks i całego Nowego Jorku ten tytuł to przede wszystkim koniec wielkiego oczekiwania. Ostatnie mistrzostwo klub zdobył w 1973 roku, jeszcze za czasów Willisa Reeda, Walta Fraziera i jednej z najbardziej legendarnych drużyn w historii organizacji.

Później przez Madison Square Garden przewijały się wielkie nazwiska. Patrick Ewing przez lata był symbolem walki o tytuł, ale nigdy nie zdołał doprowadzić Knicks do mistrzostwa. Carmelo Anthony dał kibicom wiele pięknych momentów, jednak jego drużyny również nie były w stanie wrócić na sam szczyt.

Dlatego ten sukces ma tak duże znaczenie. To nie jest tylko kolejne mistrzostwo w historii NBA. To tytuł dla miasta, które przez dekady żyło nadzieją, że Knicks w końcu wrócą tam, gdzie według wielu kibiców powinni być od dawna. Brunson, OG Anunoby, Karl-Anthony Towns, Mikal Bridges, Josh Hart i reszta tego składu zostaną zapamiętani jako drużyna, która zakończyła jedno z najdłuższych oczekiwań w amerykańskim sporcie. W Nowym Jorku taki sukces oznacza coś więcej niż zwykły wpis w klubowej gablocie.

Brunson i Towns zbudowali swoje dziedzictwo

Najwięcej zyskał oczywiście Jalen Brunson. Już wcześniej był gwiazdą i liderem Knicks, ale po mistrzostwie oraz nagrodzie MVP Finałów jego pozycja zmieniła się całkowicie. Teraz można mówić o nim jako o jednej z najważniejszych postaci w historii organizacji.

Ten tytuł bardzo mocno wzmacnia również jego argumenty w dyskusji o Hall of Fame. Nie ma sensu pisać, że wszystko jest już automatycznie przesądzone, bo kariera jeszcze trwa, ale mistrzostwo, MVP Finałów i rola lidera w takim mieście jak Nowy Jork to osiągnięcia, których nie da się zignorować.

Karl-Anthony Towns także dopisał do swojego CV najważniejszy sukces w karierze. Przez lata był graczem o ogromnym talencie, ale często brakowało mu dużego zespołowego osiągnięcia. Teraz ma mistrzostwo jako jedna z kluczowych postaci Knicks, co znacząco zmienia sposób patrzenia na jego karierę.

Ważną rolę odegrał też OG Anunoby. Jego obrona, skuteczność i spokój w najważniejszych momentach były dla Knicks bezcenne. To właśnie tacy zawodnicy często decydują o tym, czy bardzo dobra drużyna kończy sezon rozczarowaniem, czy mistrzowską paradą.

Co dalej z Knicks?

Największe pytanie brzmi teraz: czy Knicks są w stanie powtórzyć ten sukces?

Podstawy do optymizmu są wyraźne. Najważniejsi zawodnicy drużyny mają ważne kontrakty, więc rdzeń zespołu powinien zostać razem. Brunson, Towns, Anunoby, Bridges i Hart nadal mogą tworzyć trzon drużyny walczącej o najwyższe cele.

Problem polega na tym, że Knicks nie są młodą drużyną z nieograniczonym oknem. Większość najważniejszych graczy jest w najlepszym okresie kariery albo już bardzo blisko jego końcówki. To oznacza, że Nowy Jork ma skład gotowy do wygrywania tu i teraz, ale nie może zakładać, że ten sam poziom będzie utrzymywał się przez wiele lat bez żadnych zmian.

Do tego dochodzi kwestia finansów. Knicks mają drogi skład, więc przebudowa lub większe wzmocnienia nie będą proste. Bardziej realny scenariusz to utrzymanie głównego trzonu i szukanie mniejszych korekt: dodatkowego strzelca, obrońcy z ławki albo zawodnika, który odciąży Brunsona w sezonie regularnym.

Powtórzenie mistrzostwa będzie bardzo trudne. Spurs i Thunder mają młodsze składy, które powinny być jeszcze mocniejsze, a Celtics po rozczarowujących play-offach na pewno będą chcieli wrócić do walki o Finały. Knicks trafili jednak w idealny moment. Mieli zdrowie, formę, świetną chemię i lidera, który w najważniejszych potrafił przejąć mecz.

To nie musi być początek dynastii, ale na pewno nie musi być też jednorazowy wyskok. Jeśli Knicks utrzymają swój rdzeń i rozsądnie wzmocnią rotację, przez najbliższe dwa lub trzy sezony nadal powinni być jedną z najgroźniejszych drużyn w NBA.

Na koniec jeszcze kilka ciekawostek z tegoroczonego runu Knicks:

• Knicks zostali pierwszą drużyną w historii NBA, która w jednym sezonie wygrała zarówno NBA Cup, jak i mistrzostwo NBA. To pierwszy taki „double” od momentu powstania turnieju.

• W Game 4 Finałów Knicks odrobili aż 29 punktów straty przeciwko Spurs. Był to największy comeback w historii Finałów NBA.

• Jalen Brunson zdobył 45 punktów w Game 5, czyli w meczu, który zapewnił Knicks mistrzostwo. To najlepszy punktowy występ zawodnika Knicks w historii Finałów NBA.

• Brunson wyrównał także osiągnięcie Michaela Jordana z 1998 roku. Obaj zdobyli po 45 punktów na wyjeździe w meczu zamykającym Finały NBA.

• To dopiero trzeci tytuł mistrzowski w historii organizacji. Wcześniej Knicks wygrywali ligę w 1970 i 1973 roku.

• Decydujący Game 5 przyciągnął średnio 24,5 miliona widzów, najwięcej dla piątego meczu Finałów od 1998 roku.

• Całe Finały Knicks - Spurs były najchętniej oglądaną serią finałową NBA od 28 lat.