JAK GRA TWOJA DRUŻYNA? #1 | System kontra indywidualności. Taktyczne kulisy starcia Kinga z Czarnymi
Koszykówka to znacznie więcej niż punkty, zbiórki i asysty. To przede wszystkim taktyka, odpowiednie ustawienie, wykorzystywanie przestrzeni i decyzje podejmowane w ułamkach sekund. Właśnie dlatego na RzutZa3 ruszamy z nową serią „Jak gra twoja drużyna?”, w której będziemy zaglądać głębiej w koszykarską taktykę, analizować systemy ofensywne i defensywne, konkretne zagrywki oraz rozwiązania, które często decydują o losach spotkań. Chcemy nie tylko pokazywać, dlaczego dany zespół wygrywa lub przegrywa, ale również przybliżać kibicom tajniki koszykarskiej taktyki, tłumaczyć bardziej zaawansowane zagadnienia i wspólnie uczyć się lepszego rozumienia gry.
Reklama
Sam jestem aktywnym zawodnikiem koszykówki młodzieżowej, a dodatkowo pomagam przy drużynie seniorskiej swojego klubu, pełniąc funkcję asystenta i angażując się między innymi w scouting, analizę przeciwników oraz przygotowanie taktyczne. Dzięki temu mam okazję patrzeć na koszykówkę nie tylko z perspektywy zawodnika czy dziennikarza, ale również od strony pracy sztabu szkoleniowego. W tej serii chcę dzielić się własnymi obserwacjami, pokazywać, co dzieje się na parkiecie poza samą walką o punkty, i wyjaśniać, dlaczego nawet najprostsze rozwiązania mogą przynosić ogromne korzyści.
Na pierwszy ogień bierzemy spotkanie 6. kolejki PGE Basket Ligi pomiędzy Kingiem Szczecin a Energą Czarnymi Słupsk. To mecz, który doskonale pokazuje różnicę pomiędzy zespołem opierającym swoją ofensywę na ruchu piłki, odpowiednim spacingu i wypracowanych schematach a drużyną, która częściej szuka przewag poprzez indywidualne umiejętności swoich zawodników. Przyjrzymy się temu, jak King wykorzystywał grę przez low post, dlaczego ruch bez piłki był tak istotny i czego zabrakło Czarnym, aby utrzymać przewagę z pierwszej połowy. Wszystko z perspektywy taktycznej, ale w sposób, który pozwoli każdemu kibicowi spojrzeć na koszykówkę nieco inaczej.
King Szczecin 105:95 Energa Czarni Słupsk | 6. kolejka PGE Basket Ligi
KING SZCZECIN - PROSTOTA, ZA KTÓRĄ STOI SYSTEM
Low post jako centrum dowodzenia. Nie każde podanie pod kosz musi kończyć się rzutem
Jednym z najciekawszych elementów ofensywy Kinga jest wykorzystywanie low postu nie tylko jako miejsca zdobywania punktów, ale przede wszystkim jako punktu organizującego atak. Zespół Macieja Majcherka bardzo świadomie korzystał z podań do Mikołaja Witlińskiego oraz Przemysława Żołnierewicza, wykorzystując ich fizyczność, umiejętność gry tyłem do kosza i zdolność do podejmowania decyzji pod presją.
Szczególnie interesujące było zachowanie pozostałych zawodników po dograniu piłki na niski blok. W wielu zespołach takie podanie oznacza zatrzymanie ofensywy i oczekiwanie na zakończenie akcji jeden na jeden. W Kingu często było zupełnie odwrotnie. Podczas gdy gracz z piłką analizował ustawienie obrońcy, po przeciwnej stronie parkietu rozpoczynał się ruch bez piłki. Zawodnicy korzystali z zasłon, zmieniali pozycje i przygotowywali możliwość przerzutu na obwód. Takie rozwiązanie stawia defensywę przed trudnym wyborem. Jeżeli obrońca pozostaje w izolacji, Witliński lub Żołnierewicz mogą wykorzystać przewagę fizyczną. Jeżeli natomiast pojawia się podwojenie, otwiera się linia podania do uwolnionego zawodnika. King potrafił kontynuować akcję przez kick-out, dodatkowe podanie po obwodzie lub ścięcie w kierunku obręczy.
Fot: Andrzej Romański / PLKWłaśnie ten ostatni element zasługuje na szczególną uwagę. Zamiast ograniczać się do prostego schematu post-up i odrzucenia piłki, szczecinianie wykorzystywali zasłony po słabej stronie, tworząc dodatkową przewagę jeszcze przed wykonaniem podania. Dzięki temu piłka mogła trafić do zawodnika, który nie musiał już samodzielnie kreować pozycji rzutowej. Z punktu widzenia taktyki to ogromna wartość - ofensywa nie kończyła się na pierwszej przewadze, lecz wykorzystywała ją do stworzenia kolejnej.
Ruch bez piłki, czyli przewaga powstaje jeszcze przed podaniem
W ofensywie Kinga szczególnie dobrze funkcjonowały zasłony pośrednie, w tym układy typu stagger screen, polegające na wykorzystaniu kolejnych zasłon do uwolnienia strzelca. Szczecinianie szukali również okazji do gry przez zasłony bliżej obręczy i wychodzenia zawodników na przygotowane pozycje na obwodzie.
Kluczowe było jednak to, że ruch bez piłki nie stanowił oddzielnego elementu zagrywki. Był odpowiedzią na reakcję obrony. Gdy defensorzy koncentrowali się na zawodniku z piłką, King potrafił wykorzystać moment zawahania, zmieniając ustawienie po słabej stronie. Obrońca musiał jednocześnie kontrolować piłkę, zawodnika wychodzącego zza zasłony i potencjalne ścięcie pod kosz. W takich sytuacjach niezwykle ważne jest timing, czyli zsynchronizowanie ruchu z momentem podania. Zbyt wczesne wyjście pozwala obronie wrócić do ustawienia, a zbyt późne zamyka linię podania. King wielokrotnie pokazywał, że rozumie tę zależność. Zawodnicy nie poruszali się tylko po to, aby realizować schemat. Ich ruch miał wywołać konkretną reakcję defensywy.
Fot: Andrzej Romański / PLKEfektem były rzuty po wyjściu zza zasłony, otwarte pozycje w narożnikach i łatwiejsze wejścia pod kosz. King bardzo dobrze operował także podaniami w poprzek boiska, przenosząc ciężar gry na stronę, na której defensywa nie zdążyła jeszcze odpowiednio się ustawić.
Ondřej Sehnal - rozgrywający, który zarządza tempem, a nie tylko kozłuje
W takim systemie ogromną rolę odgrywa zawodnik odpowiedzialny za organizację ofensywy. Ondřej Sehnal zakończył spotkanie z 17 punktami i siedmioma asystami, trafiając cztery z siedmiu prób zza łuku. Suche liczby nie pokazują jednak pełnego znaczenia jego występu. Czeski rozgrywający doskonale odnajdywał się w sytuacjach pick-and-roll, szczególnie kiedy defensywa próbowała zatrzymać jego penetrację. Zamiast forsować wejście pod kosz, potrafił wykorzystać przyciągnięcie dodatkowego obrońcy i uruchomić zawodnika ustawionego w narożniku. Takie podania wymagają nie tylko odpowiedniej techniki, ale również wcześniejszego rozpoznania ustawienia pomocy.
Sehnal przypomina w swojej boiskowej charakterystyce swojego poprzednika na tej pozycji - Jovana Novaka, ale w tym spotkaniu do organizacji gry dołożył również bardzo konkretne zagrożenie rzutowe. Obrona musiała respektować jego rzut, przez co nie mogła bezkarnie cofać się pod zasłoną.
Fot: Andrzej Romański / PLKCo ważne, odpowiedzialność za rozegranie nie spoczywała wyłącznie na nim. King potrafił oddać inicjatywę Żołnierewiczowi, czy Porterowi, dzięki czemu ofensywa nie była uzależniona od jednego zawodnika i pierwszej decyzji po zasłonie. Najlepszym potwierdzeniem tego sposobu gry jest liczba 27 asyst przy 36 celnych rzutach z gry. Oznacza to, że aż 75 procent trafień Kinga było poprzedzonych ostatnim podaniem, które statystycznie zaliczono jako asystę. Szczecinianie nie tylko dzielili się piłką, ale przede wszystkim tworzyli sytuacje, w których kolejny zawodnik otrzymywał ją już na dogodnej pozycji.
Tomasz Gielo - spacing, który otwiera całą ofensywę
Najskuteczniejszym zawodnikiem spotkania był Tomasz Gielo, autor 25 punktów, który ustanowił swój nowy rekord punktowy na poziomie PGE Basket Ligi. Trafił wszystkie cztery rzuty za dwa oraz cztery z siedmiu prób za trzy. Warto jednak spojrzeć na jego grę szerzej niż tylko przez pryzmat zdobyczy punktowej.
Gielo jest niezwykle istotny dla funkcjonowania spacingu, czyli odpowiedniego rozmieszczenia zawodników w ataku. Jako wysoki gracz posiadający skuteczny rzut z dystansu zmusza obrońcę do opuszczenia okolic obręczy. Tym samym tworzy więcej miejsca dla penetracji zawodników obwodowych oraz gry tyłem do kosza Żołnierewicza i Witlińskiego. Jeżeli defensor Gielo decyduje się na pomoc przy wejściu pod kosz, King może ukarać taką decyzję podaniem na obwód. Jeżeli pozostaje przy swoim zawodniku, otwiera się przestrzeń do zakończenia akcji bliżej obręczy. To klasyczny przykład stretch four, którego wartość wykracza poza samą skuteczność rzutową. Gielo świetnie wykorzystywał również momenty, w których obrona zbyt mocno koncentrowała się na piłce. Potrafił odpowiednio ustawić się w wolnej przestrzeni i zakończyć akcję bez konieczności trudnego rzutu.
Jego odważna gra defensywna oraz gotowość do fizycznej walki były również ważne dla ustawienia Kinga. Warto jednak zauważyć, że pomimo ofensywnej dominacji Gielo zakończył mecz bez zbiórki. To przypomnienie, że wpływ zawodnika na ustawienie i zastawienie rywala nie zawsze znajduje bezpośrednie odzwierciedlenie w indywidualnych statystykach.
Obrona, która napędza atak. Od show do szybkiego przejścia
Jednym z największych atutów Kinga jest szybkość przechodzenia z obrony do ofensywy. Szczecinianie zdobyli 22 punkty z szybkiego ataku, podczas gdy Czarni uzyskali w ten sposób 15. To szczególnie istotne w kontekście sposobu, w jaki gospodarze funkcjonowali po zmianie stron.
Fot: Andrzej Romański / PLKW drugiej połowie uwagę zwracało agresywniejsze wychodzenie do zawodnika kozłującego przy zasłonie, czyli rozwiązanie typu show-and-recover. Wysoki obrońca chwilowo wychodził wyżej, ograniczając możliwość swobodnej penetracji i zmuszając rywala do zmiany kierunku lub opóźnienia akcji. Następnie próbował wrócić do swojego zawodnika.
Takie rozwiązanie wymaga bardzo dobrej komunikacji i pracy pozostałych defensorów. Zawodnik ustawiony po słabej stronie musi być przygotowany do zabezpieczenia rolującego wysokiego, a obrońcy na obwodzie do odpowiedniej rotacji. Gdy wszystkie elementy działają, rywal traci początkową przewagę i musi ponownie budować atak.
King korzystał także z podwojeń przy low poście oraz fragmentów obrony strefowej. Nie były to jednak rozwiązania pozbawione ryzyka. Szczególnie przy próbach agresywnego zamykania narożników pojawiały się problemy z terminowym powrotem i przekazaniem krycia. Zdarzały się również sytuacje, w których zastawienie po pierwszym rzucie mogło być bardziej zdecydowane. Statystyki pokazują jednak, że gospodarze ostatecznie wygrali walkę na tablicach 34:26, wliczając zbiórki drużynowe. Mikołaj Witliński zebrał sześć piłek, w tym cztery w ataku, a Alexandre Chassang dołożył kolejnych sześć zbiórek. To ważni zawodnicy nie tylko w kontekście fizyczności, lecz także organizacji gry po obu stronach parkietu.
Żołnierewicz i Porter - dwóch różnych zawodników, jedna wspólna przewaga
Przemysław Żołnierewicz był jednym z najbardziej wszechstronnych zawodników Kinga. Zdobył 13 punktów i rozdał sześć asyst, a jego znaczenie szczególnie wzrosło w końcówce. W ostatnich dwóch minutach dołożył pięć punktów, wykorzystując fizyczność i umiejętność atakowania korzystnego zestawienia z obrońcą. Jego ogromną zaletą jest możliwość funkcjonowania jako dodatkowy kreator. Potrafi przeprowadzić piłkę po zbiórce, wykorzystać przewagę szybkości w tranzycji, ale również zatrzymać akcję na low poście i rozegrać ją z tego miejsca. W praktyce daje Kingowi możliwość zmiany punktu ciężkości ofensywy bez konieczności wprowadzania nowego rozgrywającego.
Fot: Andrzej Romański / PLKZahir Porter wnosi natomiast inny rodzaj zagrożenia. Jest zawodnikiem zdolnym do zdobywania punktów seriami i przełamywania stagnacji ofensywnej. W meczu z Czarnymi zdobył 14 punktów, miał siedem zbiórek i cztery asysty. Jego trafienia w drugiej połowie pomogły Kingowi odzyskać inicjatywę.
Nie można pomijać również Chassanga, który zakończył mecz z dziesięcioma punktami, sześcioma zbiórkami i czterema asystami. Trafił wszystkie cztery próby z gry, a w czasie jego obecności na parkiecie King osiągnął bilans punktowy +26. Francuz doskonale uzupełnia ofensywę, oferując zasłony, grę blisko obręczy i dodatkową możliwość podania. Noah Reynolds z kolei dobrze biegał do kontrataku i trafiał ważne rzuty z dystansu, a Patrick McCaffery zapewniał kolejną opcję rozciągającą grę. Właśnie taka różnorodność sprawia, że King nie musi polegać wyłącznie na jednej gwieździe. Każdy z tych zawodników potrafi w inny sposób wykorzystać przewagę wypracowaną przez cały zespół.
ENERGA CZARNI SŁUPSK - TALENT, KTÓRY POTRZEBUJE WIĘCEJ STRUKTURY
Pierwsza połowa pokazała potencjał. Agresja w obronie i szybki atak
Pomimo szóstej porażki w sezonie Czarni pokazali, że posiadają duży potencjał ofensywny. Pierwsza kwarta, wygrana 28:18, była dobrym przykładem tego, jak słupski zespół potrafi wykorzystać aktywność defensywną do budowania przewagi. Czarni bardzo dobrze rozpoczęli spotkanie, wywierając presję na zawodnikach z piłką i szukając szybkiego przejścia do ataku. Aktywne ręce, próby podwojeń przy zasłonach oraz zdecydowane wyjścia do rywali pozwalały ograniczać swobodę rozegrania Kinga.
Po celnych rzutach wolnych Słupszczanie próbowali także wywierać presję na całym boisku. Sam pomysł był interesujący, ponieważ miał zaburzyć organizację ataku gospodarzy i zabrać im część czasu na rozegranie akcji. Problem pojawiał się wtedy, gdy King potrafił rozbić pressing podaniem przez środkową część parkietu. W takich sytuacjach agresywne ustawienie Czarnych stawało się ryzykowne, a gospodarze mogli zaatakować jeszcze przed odbudowaniem defensywy.
Fot: Agnieszka Kornacka / RzutZa3W pierwszej połowie Czarni potrafili jednak dobrze wykorzystywać swoje atuty. Prowadzenie 46:38 nie było dziełem przypadku. Zespół Krzysztofa Szablowskiego z odpowiednią intensywnością atakował wolną przestrzeń, a skuteczne rzuty z dystansu pozwalały utrzymywać przewagę.
Jeden na jednego daje punkty, ale nie zawsze buduje dobrą ofensywę
Podstawowy problem Czarnych nie polega na braku zawodników zdolnych do zdobywania punktów. Wręcz przeciwnie -Słupszczanie mają kilku koszykarzy, którzy potrafią samodzielnie wykreować rzut i wykorzystać przewagę nad bezpośrednim rywalem. Trudności pojawiają się natomiast w momentach, gdy defensywa skutecznie zatrzymuje pierwszą akcję. Czarni często ograniczali się do gry dwójkowej, opartej na zasłonie z piłką, lub do indywidualnych penetracji. Gdy obrona Kinga zamykała pierwszy kierunek ataku, brakowało płynnego przejścia do drugiej i trzeciej opcji.
To właśnie tutaj widać największą różnicę pomiędzy obiema drużynami. King potrafił wykorzystać podanie na low post, aby jednocześnie uruchomić ruch po przeciwnej stronie parkietu. Czarni częściej czekali na rezultat pierwszej akcji, a dopiero później szukali kolejnego rozwiązania. W koszykówce określa się to jako problem z second-side action, czyli kontynuacją ofensywy po przeniesieniu piłki na drugą stronę. Sama penetracja czy pick-and-roll mogą stworzyć przewagę, ale równie ważne jest to, co zespół zrobi w przypadku skutecznej reakcji obrony.
Fot: Agnieszka Kornacka / RzutZa3Warto przy tym podkreślić, że Czarni zdobyli aż 95 punktów i trafili 13 z 30 rzutów zza łuku, osiągając skuteczność 43,3 procent. Nie była to więc ofensywa pozbawiona jakości. Problemem pozostawała jej powtarzalność i zdolność do utrzymania dobrych decyzji przeciwko lepiej zorganizowanej defensywie, zwłaszcza w kluczowych fragmentach spotkania.
Keevan Veinot - lider, który nie potrzebuje forsować gry
Najlepszym zawodnikiem Czarnych był Keevan Veinot, który zdobył 20 punktów i rozdał sześć asyst. Jego największą zaletą była umiejętność rozpoznawania odpowiedniego momentu do ataku. Veinot potrafił wykorzystać sytuacje jeden na jednego, ale nie ograniczał się wyłącznie do zdobywania punktów. Dobrze czytał ustawienie obrońców, potrafił przyciągnąć pomoc i uruchomić partnera. Trafił siedem z dwunastu rzutów z gry, a jego efektywność była jednym z najważniejszych elementów ofensywy gości. W mojej ocenie to właśnie wokół jego umiejętności podejmowania decyzji można budować bardziej uporządkowany system. Veinot potrafi wykreować przewagę, ale warto częściej wykorzystywać ją jako początek kolejnej sekwencji podań, a nie wyłącznie jako okazję do bezpośredniego zakończenia akcji.
Reklama
Inaczej wyglądała gra Đorđe Dimitrijevicia. Serb zdobył 16 punktów i pięć asyst, a wszystkie trzy rzuty zza łuku zamienił na punkty. Pokazał odwagę i stanowił realne zagrożenie z dystansu. Jednocześnie część jego decyzji prowadziła do zbyt przewidywalnych akcji dwójkowych. W sytuacjach, gdy obrona odpowiednio przygotowała się na zasłonę, przydałoby się szybsze oddanie piłki i ponowne wejście w ofensywę. Mason Madsen również pozostaje zawodnikiem zdolnym do samodzielnego zdobywania punktów. W tym spotkaniu momentami zbyt mocno polegał jednak na indywidualnej kreacji. Zakończył mecz z siedmioma punktami i skutecznością trzech trafień przy siedmiu próbach z gry. W jego przypadku ważne wydaje się stworzenie większej liczby sytuacji, w których może otrzymać piłkę już po przesunięciu defensywy, zamiast każdorazowo budować przewagę od początku.
Fot: Agnieszka Kornacka / RzutZa3Pomoc z mocnej strony - kiedy dobra intencja staje się błędem
Jednym z najważniejszych problemów defensywnych Czarnych była organizacja pomocy i komunikacja przy zasłonach. Szczególnie widoczne było to w momentach, gdy zawodnik broniący strzelca ustawionego po mocnej stronie decydował się na zejście w kierunku piłki. Takie zachowanie może wydawać się uzasadnione, szczególnie kiedy rywal skutecznie penetruje w kierunku obręczy. Problem pojawia się jednak wtedy, gdy pomoc przychodzi z pozycji zawodnika, który stanowi realne zagrożenie rzutowe.
King bardzo dobrze wykorzystywał takie sytuacje. Penetracja przyciągała obrońcę, po czym następowało podanie na obwód. Jeżeli Czarni nie zdążyli wrócić, gospodarze otrzymywali otwarty rzut. Jeżeli natomiast pojawiała się spóźniona rotacja, King mógł wykonać dodatkowe podanie i zaatakować kolejny closeout. Właśnie dlatego tak ważna jest odpowiednia komunikacja przy pick-and-rollu. Obrońcy muszą wiedzieć, kto zatrzymuje kozłującego, kto zabezpiecza rolującego wysokiego i z której pozycji może nadejść pomoc. Przy braku synchronizacji nawet dobrze rozpoczęta akcja defensywna może zakończyć się stratą trzech punktów.
Szczególnie po przerwie Czarni mieli z tym trudności. King zdobył w drugiej połowie 67 punktów i trafił w całym spotkaniu 15 z 32 rzutów zza łuku, uzyskując skuteczność 46,9 procent. Nie oznacza to, że Słupszczanie przez cały mecz bronili źle. W pierwszej połowie potrafili zmusić Kinga do trudniejszych decyzji i ograniczyć jego swobodę. Jednak kiedy gospodarze zaczęli konsekwentniej wykorzystywać ruch bez piłki oraz dodatkowe podania, obrona Czarnych coraz częściej spóźniała się o jeden krok.
Ścięcia, roll i gra bez piłki - niewykorzystany potencjał Słupska
W ofensywie Czarnych szczególnie dobrze wyglądały sytuacje, w których zawodnicy zdecydowanie atakowali wolną przestrzeń, zamiast pozostawać w miejscu i oczekiwać na piłkę. Ścięcia za plecy obrońców, ruch w kierunku obręczy oraz rolowanie po zasłonie często wybijały defensywę Kinga z rytmu. W takich fragmentach Czarni potrafili przełamać stagnację i uzyskać dobre pozycje pod koszem.
Warto tutaj zwrócić uwagę na Demonda Robinsona Jr., który zdobył dziewięć punktów, trafiając wszystkie cztery rzuty z gry. Jego skuteczność pokazuje, jak wartościowe może być odpowiednie wykorzystanie zawodnika wysokiego blisko obręczy. Robert Carpenter IV zapewniał z kolei fizyczność i walkę o pozycję, zbierając cztery piłki, w tym trzy w ataku. Mimo że zdobył tylko dwa punkty, jego aktywność dawała drużynie możliwość ponawiania posiadań.
Bardzo dobre wrażenie pozostawił również Aleksander Kornacki. Zdobył osiem punktów w nieco ponad jedenaście minut, trafiając trzy z czterech rzutów z gry. Pokazał dojrzałość w wyborze pozycji oraz odwagę w grze blisko kosza. Przy braku Kacpra Borowskiego na parkiecie jego minuty były wartościowym uzupełnieniem rotacji.
Takich rozwiązań Słupszczanie powinni szukać częściej. Zamiast budować kolejną akcję wyłącznie przez kozłowanie na szczycie, warto wykorzystywać backdoor cut, ścięcia z weak side oraz zasłony bez piłki, które zmuszają obrońców do ciągłego przemieszczania się.
Grudziński i Green - skuteczność musi iść w parze z selekcją
Dominik Grudziński zdobył 17 punktów, trafiając cztery z siedmiu rzutów za trzy. To bardzo dobry wynik, potwierdzający, że potrafi stanowić realne zagrożenie z obwodu. Warto jednak oddzielić skuteczność od jakości podejmowanych decyzji. Grudziński daje Czarnym możliwość wykorzystania wysokiego ustawionego szerzej, co zwiększa przestrzeń dla penetracji. Jako zawodnik zdolny do gry w roli stretch four powinien otrzymywać rzuty po dobrym ruchu piłki i odpowiednim przesunięciu obrony. Nie każda szybka próba po przeprowadzeniu piłki jest jednak optymalnym rozwiązaniem, szczególnie gdy obrońca pozostaje blisko i może skutecznie kontestować rzut. Cztery trafione trójki nie zmieniają faktu, że selekcja powinna wynikać z jakości pozycji, a nie wyłącznie z przekonania o własnych umiejętnościach.
Dominic Green zdobył natomiast 14 punktów. Potrafił wykorzystywać półdystans i znajdować przestrzeń do oddania rzutu, ale jego skuteczność zza łuku wyniosła trzy trafienia na dziewięć prób. W jego przypadku ciekawym rozwiązaniem byłoby częstsze wykorzystywanie go do atakowania closeoutów oraz szukania rzutu po wejściu w środkową strefę boiska.
Fot: Agnieszka Kornacka / RzutZa3Jan Pluta i Jakub Stupnicki zapewnili krótkie zmiany, choć ich udział punktowy był ograniczony. W dłuższej perspektywie Czarni potrzebują jednak bardziej konsekwentnego wykorzystania całej rotacji, tak aby ciężar tworzenia przewag nie spoczywał wyłącznie na kilku liderach.
CO ZMIENIĆ? TAKTYCZNE WNIOSKI DLA OBU ZESPOŁÓW
King - utrzymać ruch piłki, ale lepiej zabezpieczać ryzyko
Szczecinianie pokazali bardzo dojrzałą ofensywę, jednak ich gra nie była pozbawiona mankamentów. Najważniejszym elementem do poprawy pozostaje kontrola reakcji defensywy na agresywne podwojenia i fragmenty obrony strefowej.
Przy wychodzeniu wysoko do kozłującego niezbędna jest odpowiednio szybka rotacja po słabej stronie. Jeżeli wysoki opóźnia powrót, a obrońca z narożnika musi zabezpieczyć rolowanie, rywal może znaleźć wolną pozycję na obwodzie. King powinien szczególnie uważać na zespoły, które sprawnie operują podaniami typu short roll pass i potrafią wykorzystywać przewagę czterech na trzech.
W ataku warto natomiast utrzymywać różnorodność wejść w low post oraz wykorzystywać Gielo do rozciągania defensywy. Przy tak dużej liczbie zawodników potrafiących podawać nie ma potrzeby opierania ofensywy wyłącznie na klasycznym pick-and-rollu.
Czarni - więcej drugiej strony, mniej przewidywalności
W przypadku Czarnych kluczem do poprawy powinno być przede wszystkim wydłużenie procesu tworzenia przewagi. Nie chodzi o wolniejszą koszykówkę, ale o większą cierpliwość w doborze rozwiązania. Słupszczanie mają zawodników zdolnych do wygrywania pojedynków jeden na jednego, jednak po pierwszym zatrzymanym wejściu powinni częściej szukać przeniesienia piłki na drugą stronę parkietu. Pomocne mogłyby być dodatkowe zasłony pośrednie, odwracanie kierunku gry oraz wykorzystywanie wysokich do krótkiego rozegrania po rolowaniu.
W defensywie priorytetem powinno być ograniczenie niepotrzebnej pomocy od strzelców po mocnej stronie. Zamiast automatycznego schodzenia do piłki potrzebna jest odpowiednia praca nóg, utrzymanie pozycji i konsekwentna komunikacja. Jeżeli zespół decyduje się na podwojenie, musi mieć przygotowaną kolejną rotację, a nie dopiero reagować po oddaniu piłki przez rywala. Warto również zwrócić uwagę na to, jak Czarni funkcjonują po własnych nieudanych akcjach. Odpowiednio szybki powrót, komunikacja przy przejmowaniu zawodników i zabezpieczenie środka boiska powinny ograniczyć liczbę łatwych punktów rywala z tranzycji.
LICZBY, KTÓRE WYJAŚNIAJĄ WIĘCEJ NIŻ SAM WYNIK
W końcowym protokole widać kilka statystyk, które dobrze oddają charakter spotkania.
King zanotował 27 asyst, podczas gdy Czarni tylko 16. Gospodarze trafili 36 rzutów z gry, co oznacza, że trzy na cztery ich celne próby były bezpośrednio poprzedzone asystą. W przypadku słupskiego zespołu odsetek ten wyniósł dokładnie 50 procent. Szczecinianie mieli również wyraźną przewagę w punktach zdobytych z szybkiego ataku - 22:15, a także w skuteczności za dwa punkty - 67,7 do 57,6 procent. Zespół Macieja Majcherka trafił 15 trójek przy 46,9-procentowej skuteczności, co świetnie koresponduje z obserwowaną liczbą otwartych pozycji.
Fot: Agnieszka Kornacka / RzutZa3Czarni wcale nie byli jednak bezradni. Trafili 43,3 procent rzutów zza łuku i popełnili mniej strat niż rywale. Co więcej, przez 23 minuty i 21 sekund znajdowali się na prowadzeniu, podczas gdy King prowadził przez 14 minut i 58 sekund. To pokazuje, że problem gości nie polegał na braku możliwości rywalizacji, lecz na utrzymaniu odpowiedniego poziomu organizacji gry przez całe spotkanie.
NIE ZAWSZE WYGRYWA ZESPÓŁ Z LEPSZYMI INDYWIDUALNOŚCIAMI
Spotkanie w Szczecinie było bardzo dobrym przykładem dwóch różnych sposobów budowania ofensywy. King stworzył środowisko, w którym zawodnicy potrafili wzajemnie wykorzystywać swoje atuty. Podanie na low post uruchamiało ruch po słabej stronie, zasłona otwierała kolejną przestrzeń, a penetracja nie musiała kończyć się trudnym rzutem, ponieważ zawsze istniała możliwość oddania piłki do lepiej ustawionego partnera.
Czarni również mieli swoje momenty. Veinot podejmował dojrzałe decyzje, Dimitrijević potrafił zdobywać ważne punkty, a Grudziński i Green stanowili realne zagrożenie z dystansu. Brakowało jednak większej powtarzalności całej ofensywy, szczególnie wtedy, gdy pierwsza opcja była skutecznie neutralizowana. To właśnie odróżnia dobry system ofensywny od zbioru dobrze wykonanych akcji. W pierwszym przypadku zawodnicy rozumieją, gdzie powstanie kolejna przewaga. W drugim muszą znacznie częściej stworzyć ją samodzielnie.
King nie wygrał wyłącznie dlatego, że miał lepszą skuteczność. Wygrał, ponieważ potrafił połączyć umiejętności indywidualne z odpowiednim rozmieszczeniem zawodników, ruchem bez piłki i wykorzystaniem słabości defensywy rywala. Szczególnie po przerwie szczecinianie pokazali, jak dużą przewagę może dawać świadome i konsekwentne realizowanie założeń taktycznych. Bo w nowoczesnej koszykówce nie chodzi tylko o to, kto potrafi zdobyć punkty. Równie ważne jest to, kto potrafi stworzyć sytuację, w której zdobycie tych punktów staje się najprostsze. I właśnie na tym polega przewaga Kinga Szczecin.
Zobacz także
Reklama