1 LIGA24/10/2026 08:00
6. kolejka PZKosz 1 Ligi Mężczyzn. Liderzy bronią pozycji, Resovia szuka przełamania, a w lidze nie brakuje zmian!

Fot: 1LM
Przed nami szósta kolejka PZKosz 1 Ligi Mężczyzn, która może przynieść kolejne istotne rozstrzygnięcia w ligowej tabeli. Na jej szczycie niezmiennie pozostają Zdrovo Polonia 1912 Leszno oraz PGE Spójnia Stargard, które wygrały wszystkie pięć dotychczasowych spotkań. Tuż za nimi znajduje się ŁKS Coolpack Łódź, próbujący odzyskać zwycięski rytm po niespodziewanej porażce w Opolu. Znacznie trudniejsza sytuacja panuje w dolnej części tabeli, gdzie Miasto Szkła Krosno, SKS Starogard Gdański i OPTeam Resovia Rzeszów wciąż szukają sposobu na ustabilizowanie swojej gry. Reklama
Ostatnie dni przyniosły również istotne zmiany personalne. W Rzeszowie zakończono współpracę z Przemysławem Łuszczewskim, a do czasu zatrudnienia nowego szkoleniowca obowiązki pierwszego trenera będzie pełnił Michał Koper. Korekty kadrowe nastąpiły również w Starogardzie Gdańskim, Łańcucie i Opolu. Przed nami osiem spotkań, w których obok indywidualnych umiejętności liderów niezwykle ważne będą organizacja defensywy, kontrola tempa oraz umiejętność wykorzystywania słabszych momentów rywali. 
ŁKS Coolpack Łódź - Miasto Szkła Krosno
Sobota, 24 października, godz. 15:00
 
Łódzki Klub Sportowy przystąpi do spotkania po pierwszej porażce w sezonie. Podopieczni Dragana Nikolicia sensacyjnie ulegli Weegree AZS Politechnice Opolskiej 78:84, choć rozpoczęli rywalizację od prowadzenia 15:0. Wynik ten pokazał, że nawet jedna z najmocniejszych personalnie drużyn ligi potrafi mieć problemy z utrzymaniem koncentracji i odpowiedniej jakości ofensywy przez pełne 40 minut. ŁKS dysponuje jednak niezwykle rozbudowaną rotacją, w której kluczowe role odgrywają Marcel Ponitka, Jalen Sullinger i Artur Łabinowicz. Ponitka odpowiada przede wszystkim za kreowanie gry, notując średnio 5,8 asysty, ale jest również ważnym elementem defensywy dzięki fizyczności i umiejętności wywierania presji na obwodowych rywali. Sullinger zapewnia dynamikę, skuteczność w penetracjach i możliwość samodzielnego zdobywania punktów, choć przeciwko opolanom trafił zaledwie trzy z 13 rzutów z gry, w tym żadnego z sześciu zza łuku. Jego dyspozycja strzelecka ma duże znaczenie dla płynności ofensywy, szczególnie kiedy przeciwnicy ograniczają przestrzeń pod koszem. Łabinowicz wnosi natomiast wszechstronność po obu stronach parkietu, potrafiąc wykorzystywać przewagę fizyczną nad niższymi obrońcami, atakować obręcz i wspierać walkę na tablicach. Ważną postacią pozostaje doświadczony Norbert Kulon, którego zadaniem jest kontrolowanie tempa spotkania i utrzymywanie odpowiedniej organizacji gry po zmianach w rotacji. Coraz większe znaczenie ma również Michał Kołodziej, który przeciwko Politechnice zdobył 20 punktów, trafiając trzy z czterech prób zza łuku. Mierzący 203 centymetry skrzydłowy potrafi skutecznie punktować zarówno bliżej obręczy, jak i z dystansu, dzięki czemu stanowi trudne wyzwanie dla defensywy przeciwników. Istotną rolę odgrywa także Aleksander Lewandowski, którego atutami są ruchliwość, umiejętność gry bez piłki i skuteczność rzutowa. W pięciu dotychczasowych spotkaniach trafia ponad połowę prób zza łuku, zapewniając łodzianom dodatkową przestrzeń w ataku pozycyjnym. Warto zwrócić uwagę również na Marcina Tomaszewskiego, który może występować na obu pozycjach obwodowych, łącząc zadania strzeleckie z kreowaniem gry. Przeciwko opolanom zdobył 10 punktów, trafiając dwie trójki i potwierdzając swoją wartość jako dodatkowa opcja ofensywna. 
 
Fot: 1LM
 
Pod koszem ŁKS dysponuje Adamem Łapetą, Maciejem Benderem oraz Jakubem Motylewskim. Łapeta wykorzystuje imponujące warunki fizyczne, doświadczenie i umiejętność ochrony obręczy, natomiast Bender zapewnia większą mobilność, aktywność na ofensywnej tablicy i skuteczne kończenie akcji po podaniach od obwodowych. W spotkaniu z Politechniką zdobył osiem punktów i zebrał sześć piłek, trafiając cztery z sześciu prób z gry. Motylewski pozostaje dodatkową opcją w rotacji wysokich, choć dotychczas otrzymywał ograniczone minuty. Szersze możliwości ustawień zapewnia również Iwo Maćkowiak, który może rozciągać defensywę rzutami z dystansu i zwiększać mobilność formacji podkoszowej. Największym wyzwaniem łodzian pozostaje jednak utrzymanie odpowiedniej płynności ofensywy i konsekwencji w defensywie. Przeciwko opolanom trafili zaledwie sześć z 23 rzutów za trzy i popełnili 16 strat, co pozwoliło rywalom odrobić straty i przejąć kontrolę nad spotkaniem. ŁKS ma jednak wystarczająco dużo jakości indywidualnej i możliwości rotacyjnych, aby szybko wrócić na zwycięską ścieżkę. Kluczowe będzie lepsze wykorzystanie przewagi fizycznej pod koszem, skuteczniejsze kreowanie otwartych pozycji oraz ograniczenie przestojów ofensywnych, które okazały się decydujące w ostatniej kolejce.
 
Miasto Szkła Krosno po pięciu kolejkach ma na koncie zaledwie jedno zwycięstwo, choć potencjał ofensywny zespołu wydaje się zdecydowanie większy, niż wskazuje ligowy bilans. Podopieczni Roberta Witki ostatnio ulegli niepokonanej Spójni Stargard 72:77, mimo że prowadzili przez ponad 28 minut spotkania. Najważniejszą postacią Szklanego Teamu pozostaje Jaylen Murray, który zdobywa średnio 25 punktów i rozdaje siedem asyst. Amerykanin jest odpowiedzialny za znaczną część kreacji, skutecznie wykorzystuje grę na koźle i potrafi przyciągać uwagę kilku obrońców, otwierając pozycje partnerom. Przeciwko Spójni zdobył 16 punktów i rozdał osiem asyst, ale popełnił również pięć strat, co pokazuje, jak duża odpowiedzialność spoczywa na nim w organizacji ofensywy. Coraz ważniejszą rolę odgrywa Szymon Pawlak, który w ostatnim spotkaniu zdobył 19 punktów, trafiając trzy z sześciu prób zza łuku. Jego umiejętność zdobywania punktów zarówno po akcjach indywidualnych, jak i grze bez piłki pozwala częściowo odciążyć amerykańskiego lidera. Istotną postacią pozostaje doświadczony Michał Jankowski, zdobywający średnio 12,6 punktu, którego największymi atutami są rzut z dystansu i umiejętność wykorzystywania zasłon. Problemem pozostaje jednak skuteczność zza łuku na poziomie 30,6%, która ogranicza możliwości rozciągania defensywy.  Duże znaczenie ma również Filip Struski, notujący średnio 8,2 punktu i 6,2 zbiórki. Wszechstronny skrzydłowy zapewnia fizyczność, aktywność na tablicach i możliwość bronienia zawodników na kilku pozycjach. Przeciwko Spójni zebrał dziewięć piłek, ale zdobył zaledwie trzy punkty, dlatego poprawa jego regularności ofensywnej może być istotna dla funkcjonowania całego zespołu. Ważnym elementem rotacji pozostaje Oskar Hlebowicki, który w czterech występach notuje średnio 8,3 punktu, trafiając ponad 46% prób zza łuku. Jego wszechstronność i umiejętność gry na obwodzie dają trenerowi Witce dodatkowe możliwości ustawień. Za wsparcie rozegrania odpowiada Damian Durski, natomiast Michał Chrabota może zapewniać energię, aktywność defensywną i dodatkowe zagrożenie z dystansu. 
 
Fot: Tymoteusz Akslar
 
Pod koszem coraz większe znaczenie ma Adam Kemp, który przeciwko Spójni zdobył 16 punktów, trafiając sześć z siedmiu rzutów za dwa. Amerykański środkowy, sprowadzony po problemach zdrowotnych Ivicy Radicia, zapewnia fizyczność, doświadczenie i skuteczność w grze blisko obręczy. Jego współpraca z Murrayem może stać się jednym z najważniejszych elementów ofensywy krośnian, szczególnie przy wykorzystywaniu zasłon i gry dwójkowej. Ważnym uzupełnieniem formacji podkoszowej jest mierzący 212 centymetrów Bartosz Chodukiewicz, który może zapewniać ochronę obręczy, zbiórki i skuteczne kończenie akcji po podaniach od obwodowych. Dodatkową opcją pozostaje Jakub Sadowski, dający możliwość zwiększenia fizyczności ustawienia. 
 
Największym problemem Miasta Szkła pozostaje jednak utrzymywanie koncentracji i kontrolowanie tempa spotkania. Przeciwko Spójni krośnianie popełnili 14 strat przy zaledwie siedmiu rywali, a także wykorzystali tylko dziewięć z 20 rzutów wolnych. W starciu z dysponującym silną formacją podkoszową ŁKS-em kluczowe będzie skuteczne wykorzystanie Kempa, ograniczenie strat i zapewnienie Murrayowi większego wsparcia ze strony pozostałych zawodników. Bez poprawy tych elementów nawet wysoka jakość indywidualna liderów może nie wystarczyć do przełamania niekorzystnej serii. ŁKS powinien dążyć do ograniczenia Murraya i zmuszenia pozostałych zawodników do częstszego podejmowania decyzji z piłką. Krośnianie z kolei muszą znaleźć sposób na neutralizowanie przewagi fizycznej gospodarzy, szczególnie w walce o zbiórki i defensywie przeciwko grze dwójkowej. Kluczowe będzie również utrzymanie odpowiedniego tempa, ponieważ otwarta wymiana ciosów może sprzyjać gospodarzom, którzy w kaźdym ustawieniu mają do tego ludzi.
 
Decka Pelplin - PGE Spójnia Stargard
Sobota, 24 października, godz. 18:00
 
W Pelplinie czeka nas jedno z najciekawszych spotkań całego weekendu. Decka po zwycięstwie 106:98 nad Resovią Rzeszów legitymuje się bilansem trzech wygranych i dwóch porażek, a jej ofensywa pokazuje coraz większy potencjał. Podopieczni Rafała Knapa dysponują zawodnikami potrafiącymi zdobywać punkty na wiele sposobów, ale największą odpowiedzialność za kreowanie akcji bierze Samajae Haynes-Jones. Amerykański rozgrywający przeciwko Bieszczadzkim Wilkom zdobył 28 punktów, trafiając 12 z 17 rzutów z gry. Jego szybkość, skuteczność po wejściach pod kosz i umiejętność kreowania własnego rzutu stanowią fundament ofensywy pelplinian. Coraz większe znaczenie ma również Filip Gurtatowski, który ostatnio zdobył 25 punktów, trafiając trzy trójki i wszystkie osiem rzutów wolnych. Mierzący 205 centymetrów skrzydłowy potrafi skutecznie wykorzystywać przewagi fizyczne, ale również rozciągać defensywę rzutami z dystansu. Bardzo ważnym elementem zespołu jest Jayden Coke-Domingue, który przeciwko Resovii zanotował 17 punktów, cztery zbiórki i trzy asysty. Atletyczny Kanadyjczyk zapewnia wszechstronność na skrzydle, potrafiąc zarówno kończyć akcje po penetracjach, jak i wspierać organizację ofensywy. W trzech dotychczasowych występach notuje średnio 17,3 punktu i pięć asyst, co pokazuje, że nie jest wyłącznie zawodnikiem nastawionym na zdobywanie punktów. Istotną rolę pełni również Przemysław Kuźkow, który zdobywa średnio 11,2 punktu i trafia imponujące 58,3% rzutów za trzy. Jego skuteczność pozwala rozciągać obronę rywali, a aktywność w penetracjach i umiejętność wymuszania przewinień zapewniają dodatkowe możliwości ofensywne. 
 
Fot: MartLens.jpg
 
Ważnym zadaniem Mikołaja Ratajczaka jest utrzymywanie odpowiedniej przestrzeni na obwodzie oraz wspieranie rozegrania. Skrzydłowy notuje średnio 6,6 punktu, 3,8 zbiórki i 2,4 asysty, zapewniając wszechstronność bez konieczności częstego posiadania piłki. Dodatkowym kreatorem pozostaje Mariusz Konopatzki, który w trzech rozegranych spotkaniach notował średnio cztery asysty, choć jego skuteczność rzutowa wymaga poprawy. Pod koszem istotne role odgrywają Olivier Szczepański oraz Tobiasz Dydak. Pierwszy zdobywa średnio 11 punktów i 5,6 zbiórki, imponując blisko 69-procentową skutecznością za dwa, natomiast Dydak zapewnia fizyczność, ochronę obręczy i aktywność na ofensywnej tablicy. W zaledwie 15 minut notuje średnio 7,6 punktu i 5,2 zbiórki, co czyni go wartościowym zmiennikiem w rotacji wysokich. Dodatkową opcją na obwodzie pozostaje młody Jacek Rutecki, który w trzech występach zdobywał średnio siedem punktów. Największym wyzwaniem Decki pozostaje jednak stabilność defensywna. Przeciwko Resovii pelplinianie pozwolili rywalom zdobyć aż 98 punktów, a sami popełnili 15 strat. Zespół Knapa dysponuje więc dużym potencjałem ofensywnym, ale w rywalizacji z mocniejszymi przeciwnikami kluczowe będzie ograniczenie błędów, skuteczniejsze bronienie akcji dwójkowych oraz utrzymanie intensywności przez pełne 40 minut.
 
Naprzeciw gospodarzy stanie niepokonana PGE Spójnia Stargard. Zespół Marka Popiołka wygrał wszystkie pięć spotkań, a jego największą zaletą jest połączenie jakości zawodników obwodowych z fizycznością i szerokimi możliwościami rotacyjnymi pod koszem. Simeon Cottle wyrasta na jednego z najgroźniejszych strzelców rozgrywek, co potwierdził zdobyciem aż 36 punktów przeciwko Miastu Szkła Krosno. Siedem celnych trójek Amerykanina pozwoliło stargardzianom odwrócić losy rywalizacji, w której przez większość czasu musieli gonić wynik. Drugim filarem ofensywy pozostaje Robert Glasper, który łączy skuteczność indywidualnych penetracji z umiejętnością kreowania pozycji partnerom. W Krośnie zdobył zaledwie sześć punktów przy słabej skuteczności, ale rozdał siedem asyst, potwierdzając swoją wartość w organizacji ataku. Ważną rolę odgrywa również doświadczony Jakub Karolak, którego największymi atutami są rzut z dystansu, umiejętność zdobywania punktów po zasłonach oraz wykorzystywanie przestrzeni tworzonej przez amerykańskich obwodowych. Igor Wadowski zapewnia dodatkowe możliwości rozegrania i kontrolowania tempa, natomiast Wojciech Siembiga wnosi energię, aktywność defensywną i skuteczność z dystansu. Przeciwko Miastu Szkła zanotował sześć punktów i siedem zbiórek, trafiając dwukrotnie zza łuku. 
 
Fot: 1LM
 
Niezwykle istotną postacią pozostaje Wojciech Czerlonko, który w ostatnim spotkaniu zdobył osiem punktów, zebrał siedem piłek i zanotował trzy przechwyty. Jego wszechstronność pozwala Spójni skuteczniej bronić zawodników na różnych pozycjach i zwiększać intensywność gry bez konieczności angażowania liderów ofensywy. Warto zwrócić uwagę także na Szymona Szmita, który może zapewniać dodatkowe zagrożenie z dystansu oraz wspierać kreowanie akcji. Pod koszem stargardzianie dysponują Piotrem Niedźwiedzkim, Jarosławem Mokrosem, Silasem Sundayem oraz Aleksandrem Jęchem. Niedźwiedzki skutecznie wykorzystuje swoje warunki fizyczne i doświadczenie, czego potwierdzeniem było dziewięć zbiórek przeciwko krośnianom, w tym aż siedem ofensywnych. Mokros zapewnia wszechstronność, możliwość rozciągania defensywy i doświadczenie w grze pozycyjnej, natomiast Sunday odpowiada przede wszystkim za ochronę obręczy, fizyczność i walkę na tablicach. W ostatnim spotkaniu zanotował pięć zbiórek i dwa bloki. Jęch stanowi dodatkową opcję podkoszową, wyróżniając się skutecznością blisko obręczy i aktywnością defensywną. Mimo kompletu zwycięstw Spójnia nie jest jednak pozbawiona problemów. Przeciwko Miastu Szkła trafiła zaledwie 40,5% rzutów z gry, a poza Cottle'em żaden zawodnik nie przekroczył granicy ośmiu punktów. Pokazuje to, że przy słabszej dyspozycji pozostałych liderów ofensywa może nadmiernie uzależniać się od indywidualnych akcji Amerykanina. Największym atutem stargardzian pozostaje jednak umiejętność wygrywania również wtedy, gdy nie wszystko funkcjonuje zgodnie z planem, a szeroka rotacja pozwala trenerowi Popiołkowi dostosowywać ustawienia do charakterystyki przeciwnika.
 
Najciekawszym elementem rywalizacji może być pojedynek obwodowych. Haynes-Jones i Coke-Domingue będą musieli radzić sobie z presją wywieraną przez Cottle'a, Glaspera i Karolaka, natomiast gospodarze powinni szczególnie uważać na szybkie przejście Spójni z defensywy do ataku. Decka może szukać przewagi w indywidualnych akcjach i wymuszaniu przewinień, ale musi ograniczyć straty oraz skuteczniej zamykać dostęp do własnego kosza. Stargardzianie będą chcieli wykorzystać szerszą rotację i przewagę doświadczenia w decydujących fragmentach. To spotkanie może być prawdziwym sprawdzianem możliwości ofensywnych obu zespołów.
 
KSK Qemetica Noteć Inowrocław - BS Polonia Bytom
Sobota, 24 października, godz. 18:00
 
KSK Qemetica Noteć Inowrocław będzie chciała zrehabilitować się po wyraźnej porażce z GKS-em Tychy 77:96. Podopieczni Krzysztofa Szubargi prowadzili do przerwy 47:41, ale po zmianie stron całkowicie stracili kontrolę nad spotkaniem. Szczególnie niepokojący był ponad sześciominutowy fragment bez zdobytego punktu, który pozwolił rywalom przejąć inicjatywę. Mimo tego Biało-Niebiescy dysponują potencjałem pozwalającym na skuteczną rywalizację z większością ligowych przeciwników. Ważną postacią jest Milos Koprivica, który przeciwko tyszanom zdobył 26 punktów, znakomicie wykorzystując sytuacje blisko obręczy. Serbski środkowy zapewnia fizyczność, skuteczną grę tyłem do kosza i możliwość kończenia akcji po podaniach od obwodowych. Istotną rolę pełni również doświadczony Darrell Harris, notujący średnio 7,6 punktu i 6,6 zbiórki, którego obecność pozwala utrzymać odpowiednią jakość gry podkoszowej po zmianach w rotacji. Za organizację ofensywy odpowiada przede wszystkim Jakub Kobel, zdobywający średnio 10 punktów i rozdający 4,2 asysty. Rozgrywający potrafi skutecznie kreować pozycje partnerom, jednak jego problemem pozostaje stosunkowo duża liczba strat, która utrudnia utrzymanie płynności ataku. Ważnym wsparciem jest Piotr Lis, najlepszy strzelec zespołu ze średnią 13,4 punktu, który potrafi zarówno punktować po indywidualnych akcjach, jak i wspierać rozegranie. Istotną postacią pozostaje również Michał Kroczak, zdobywający 10 punktów przy ponad 42-procentowej skuteczności zza łuku. Jego rzut z dystansu ma szczególne znaczenie dla rozciągania defensywy i tworzenia przestrzeni dla Koprivicy. 
 
Fot: 1LM
 
Warto zwrócić uwagę na Szymona Sobiecha, który notuje średnio 11,4 punktu i imponującą skuteczność ponad 70% w rzutach za dwa. Mobilny skrzydłowy potrafi skutecznie kończyć akcje blisko obręczy, wykorzystując przewagi szybkościowe i grę bez piłki. Dodatkową wszechstronność zapewnia Santiago Vaulet, który w dwóch dotychczasowych występach zdobywał średnio 10,5 punktu, mogąc łączyć penetracje z rzutami dystansowymi. Ważnym elementem rotacji pozostaje Radosław Trubacz, którego zadaniem jest zapewnienie fizyczności, zbiórek i zagrożenia na obwodzie. Doświadczony skrzydłowy przeciwko GKS-owi nie zdobył jednak punktu, a jego skuteczność zza łuku w sezonie wynosi niespełna 27%. Z ławki istotne wsparcie zapewnia Adam Skiba, odpowiadający za utrzymanie tempa gry i dodatkowe kreowanie ofensywy, natomiast Kamil Białachowski daje możliwości rotacyjne w strefie podkoszowej. Szansę na kolejne minuty otrzymuje również młody Krzysztof Babis, który przeciwko tyszanom trafił z dystansu. Największym problemem Noteci pozostaje jednak utrzymywanie intensywności przez pełne 40 minut. W ostatnim spotkaniu inowrocławianie trafili zaledwie pięć z 20 prób zza łuku i zanotowali tylko 18 zbiórek, co wyraźnie ograniczyło ich możliwości ofensywne. Kluczowa będzie zatem poprawa kontroli tablic, ograniczenie strat oraz lepsze wykorzystywanie przewag tworzonych przez zawodników podkoszowych.
 
Polonia Bytom również ma za sobą spotkanie, które pozostawiło ogromny niedosyt. Beniaminek prowadził z Kotwicą Kołobrzeg już 25:7, a pierwszą kwartę wygrał 34:18. Pomimo wyraźnej przewagi przez większość rywalizacji podopieczni Mariusza Bacika ostatecznie przegrali 87:91. Bytomianie potrafią grać bardzo dynamicznie, szczególnie kiedy Devin Hutchinson znajduje odpowiedni rytm ofensywny. Amerykanin zdobywa średnio 18,6 punktu, łącząc skuteczność w penetracjach z umiejętnością zdobywania punktów z dystansu. Przeciwko Kotwicy zanotował jednak zaledwie sześć punktów, trafiając tylko jeden z dziewięciu rzutów z gry, co wyraźnie ograniczyło możliwości ofensywne zespołu. Ważną rolę odgrywa Krzysztof Wąsowicz, który odpowiada za organizację ataku pozycyjnego i kontrolowanie tempa gry. W ostatnim spotkaniu rozdał dziewięć asyst, skutecznie wykorzystując ruchliwość partnerów i tworząc im dogodne pozycje rzutowe. Istotnym wsparciem pozostaje Sean Biernacki, notujący średnio 10,8 punktu i pięć asyst, którego dynamika i umiejętność wymuszania przewinień dają Polonii dodatkowe możliwości kreowania ofensywy. Bardzo wartościowym zawodnikiem jest również Jarosław Giżyński, który przeciwko Kotwicy zdobył 21 punktów, trafiając pięć trójek. Jego skuteczność z dystansu pozwala rozciągać defensywę i otwierać przestrzeń dla zawodników atakujących obręcz. Ważną postacią pozostaje kapitan Wojciech Leszczyński, autor 13 punktów w ostatnim meczu, wnoszący doświadczenie, fizyczność i wszechstronność na pozycjach obwodowych. 
 
Fot: 1LM
 
Pod koszem coraz większe znaczenie ma Michał Medes, który przeciwko kołobrzeżanom zdobył 14 punktów, skutecznie wykorzystując grę blisko obręczy. Istotną rolę pełni także Kacper Indyk, notujący średnio 9,8 punktu i 5,6 zbiórki, zapewniający aktywność na tablicach oraz możliwość rozciągania gry rzutami z dystansu. Ważnymi elementami rotacji są również Konrad Dawdo oraz Piotr Karpacz, odpowiadający za fizyczność, zbiórki i zabezpieczenie strefy podkoszowej. Ich problemy zdrowotne miały jednak znaczący wpływ na ostatnie spotkanie. Karpacz nie wystąpił z powodu kontuzji, natomiast Dawdo opuścił parkiet już w pierwszej kwarcie, co wyraźnie ograniczyło możliwości rotacyjne trenera Bacika. Dodatkowe minuty na obwodzie otrzymuje Wojciech Zub, którego zadaniem jest utrzymywanie intensywności defensywnej i wspieranie organizacji gry. Polonia posiada kilka wartościowych opcji ofensywnych, ale największym problemem pozostaje utrzymanie koncentracji i odpowiedniej jakości gry przez pełne 40 minut. Przeciwko Kotwicy bytomianie zdobyli zaledwie 13 punktów w drugiej i 14 w czwartej kwarcie, co pokazuje, że mimo dużego potencjału strzeleckiego beniaminek wciąż ma problemy ze stabilnością ataku pozycyjnego oraz reagowaniem na zmiany defensywy przeciwników.
 
W Inowrocławiu kluczowa powinna okazać się walka o kontrolę tempa. Noteć będzie chciała wykorzystać doświadczenie swoich podkoszowych i cierpliwie budować przewagi w ataku pozycyjnym, natomiast bytomianie mogą szukać okazji do przyspieszania gry oraz zdobywania punktów po stratach gospodarzy. Szczególnie ważna będzie postawa Kobla i Wąsowicza, którzy odpowiadają za organizację ofensywy swoich zespołów. Obie drużyny w poprzedniej kolejce straciły dobrze zapowiadające się prowadzenie, dlatego umiejętność reagowania na słabsze fragmenty może mieć równie duże znaczenie co indywidualna dyspozycja liderów.
 
WKK Active Hotel Wrocław - SKS Fulimpex Starogard Gdański
Sobota, 24 października, godz. 20:00
 
WKK Active Hotel Wrocław po trudnym początku rozgrywek wyraźnie odnalazło właściwy rytm. Zespół ma za sobą trzy kolejne zwycięstwa, a ostatni triumf nad Polonią Warszawa 89:81 potwierdził rosnącą pewność siebie podopiecznych Ronalda Derksa. Wrocławianie przegrywali jeszcze 77:81 na niespełna dwie minuty przed końcem, ale zakończyli rywalizację serią 12:0, pokazując dojrzałość i umiejętność podejmowania właściwych decyzji w kluczowych momentach. Ogromną rolę odegrał Bradley Waldow, który zdobył 18 punktów i zebrał 11 piłek. Amerykański środkowy notuje średnio 14,2 punktu i 10,4 zbiórki, będąc fundamentem gry podkoszowej. Jego fizyczność, umiejętność zastawiania rywali oraz skutecznego kończenia akcji blisko obręczy pozwalają WKK regularnie wykorzystywać przewagę w strefie pomalowanej. Istotną postacią pozostaje Michał Jędrzejewski, który po powrocie do macierzystego klubu odpowiada za organizację ofensywy i kontrolowanie tempa spotkania. Przeciwko Polonii zdobył 14 punktów, rozdał cztery asysty i zanotował cztery przechwyty, potwierdzając swoją wartość również po defensywnej stronie parkietu. Ważną rolę odgrywa także doświadczony Jakub Koelner, zapewniający zagrożenie rzutowe i możliwość dodatkowego kreowania gry. Choć w Warszawie zdobył tylko osiem punktów, jego celna trójka w ostatniej minucie wyprowadziła WKK na prowadzenie i okazała się jednym z najważniejszych momentów spotkania. Duże znaczenie ma również Jakub Patoka, który zdobywa średnio 10,6 punktu, 5,4 zbiórki i 3,4 asysty. Wszechstronny skrzydłowy potrafi skutecznie wykorzystywać przewagi fizyczne, rozciągać defensywę rzutami zza łuku oraz wspierać rozegranie, dzięki czemu nie ogranicza się wyłącznie do zadań strzeleckich. Ważną postacią pozostaje Maksymilian Zagórski, który przeciwko Czarnym Koszulom zanotował 10 punktów i aż 13 zbiórek. Jego średnia 7,4 zbiórki pokazuje, jak istotne znaczenie ma dla zabezpieczenia tablic i zapewniania dodatkowych posiadań.
 
Fot: 1LM
 
Coraz większą rolę odgrywa również młody Mateusz Orłowski, zdobywający średnio 10,2 punktu, którego dynamika i odwaga w atakowaniu obręczy pozwalają zwiększać intensywność ofensywy po zmianach w rotacji. Na szczególną uwagę zasługuje zaledwie 17-letni Szymon Łata, który w niespełna 10 minut przeciwko Polonii zdobył 12 punktów i rozdał trzy asysty. Młody rozgrywający wnosi szybkość, energię i dodatkowe możliwości kreowania akcji, a jego skuteczność z dystansu może stanowić cenne uzupełnienie ofensywy. Rotację obwodową wspiera również Jakub Osiński, odpowiadający za utrzymywanie intensywności defensywnej i wspomaganie organizacji gry, natomiast Mikołaj Adamczak oraz Daniel Grzejszczyk zapewniają dodatkowe możliwości pod koszem. Mimo zwycięskiej serii WKK wciąż ma jednak elementy wymagające poprawy. Przeciwko Polonii wrocławianie trafili zaledwie sześć z 28 rzutów za trzy, a skuteczność z linii osobistych wyniosła tylko 61,3%. Zespół potrafił jednak zrekompensować te problemy skutecznością w strefie podkoszowej, wygrywając walkę na tablicach 47:45. Największą zaletą WKK pozostaje obecnie równomierne rozłożenie odpowiedzialności ofensywnej, dzięki któremu drużyna nie jest uzależniona od dyspozycji jednego lidera. Wrocławianie pokazują również coraz większą dojrzałość w końcówkach, choć utrzymanie zwycięskiej serii będzie wymagało poprawy skuteczności dystansowej i większej konsekwencji w ataku pozycyjnym.
 
Znacznie trudniejszy początek sezonu mają Kociewskie Diabły. SKS Fulimpex Starogard Gdański wygrał dotychczas tylko raz, choć momentami jego ofensywa wygląda bardzo obiecująco. W ostatniej kolejce podopieczni Darko Radulovicia rozpoczęli mecz z Polonią Leszno od wygrania pierwszej kwarty 30:21, ale w kolejnych dziesięciu minutach zdobyli zaledwie osiem punktów, ostatecznie przegrywając 85:94. Taka nieregularność jest jednym z największych problemów drużyny. Za organizację gry odpowiada Adrian Kordalski, notujący średnio 11,2 punktu i 6,6 asysty. Doświadczony rozgrywający potrafi skutecznie wykorzystywać grę dwójkową i kreować pozycje partnerom, jednak jego problemem pozostaje duża liczba strat, których po pięciu kolejkach ma na koncie już 15. Najważniejszymi opcjami strzeleckimi na obwodzie są Bartosz Wróbel oraz Jikari Johnson. Pierwszy przeciwko Polonii zdobył 21 punktów, trafiając pięć trójek, a jego umiejętność skutecznego rzucania po zasłonach pozwala rozciągać defensywę przeciwników. Johnson również zakończył ostatnie spotkanie z dorobkiem 21 punktów, a w całym sezonie trafia imponujące 50% prób zza łuku. Amerykanin zapewnia dynamikę, skuteczność w penetracjach i dodatkowe możliwości kreowania własnych pozycji. Bardzo duże znaczenie ma Sebastian Kowalczyk, który przeciwko leszczynianom zdobył 18 punktów, trafiając trzy rzuty za trzy. Doświadczony obwodowy może zarówno wspierać rozegranie, jak i przejmować odpowiedzialność za punktowanie, szczególnie kiedy rywale ograniczają możliwości Kordalskiego. Ważną postacią pozostaje również Wiktor Rajewicz, notujący średnio 11 punktów i 3,5 asysty, którego szybkość i skuteczność z dystansu mogą zwiększać tempo ofensywy. 
 
Fot: 1LM
 
Pod koszem kluczową rolę odgrywa Ilja Gromovs, zdobywający średnio 15 punktów i 6,6 zbiórki. Łotewski środkowy imponuje 62-procentową skutecznością rzutów za dwa, wykorzystując warunki fizyczne i umiejętność kończenia akcji blisko obręczy. Istotnym wsparciem pozostaje Rafał Komenda, zapewniający aktywność na tablicach, fizyczność i możliwość gry na obu pozycjach skrzydłowych. W rotacji ważne miejsce zajmuje również Bartosz Majewski, którego wszechstronność pozwala wspierać zarówno organizację ofensywy, jak i defensywę. Problemem są jednak jego kłopoty zdrowotne, dodatkowo ograniczające możliwości szkoleniowca. Pod koszem alternatywę stanowią Patryk Kędel oraz młody Artur Niemiec, mogący zapewniać dodatkowe centymetry i wsparcie w walce o zbiórki. Nie zabrakło także zmian personalnych. Z klubem rozstał się Kazimierz Urbaniak-Dornstauder, a jego miejsce zajął Wiktor Sewioł, mający doświadczenie zarówno na parkietach ekstraklasy, jak i jej zaplecza. Nowy skrzydłowy powinien zwiększyć fizyczność rotacji oraz zapewnić większą wszechstronność w ustawieniach podkoszowych. Największym wyzwaniem SKS-u pozostaje jednak utrzymanie odpowiedniej jakości ofensywy przez pełne 40 minut oraz ograniczenie strat. Kociewskie Diabły potrafią skutecznie punktować z dystansu, czego potwierdzeniem było 14 celnych trójek przeciwko Polonii, ale bez poprawy organizacji ataku pozycyjnego i stabilności defensywnej trudno będzie przełożyć indywidualny potencjał zawodników na regularne zwycięstwa.
 
Rywalizacja zapowiada się szczególnie interesująco pod koszami, gdzie Waldow będzie musiał zmierzyć się z Gromovsem i Kędlem. WKK powinno dążyć do wykorzystywania doświadczenia swoich liderów oraz ograniczania swobody Kordalskiego, którego podania potrafią uruchamiać zawodników ustawionych na obwodzie i pod koszem. SKS z kolei musi poprawić defensywę przeciwko akcjom dwójkowym, a także utrzymywać odpowiednie tempo przez całe spotkanie. Jeśli Kociewskie Diabły po raz kolejny pozwolą rywalom na długą serię punktową, we Wrocławiu o korzystny wynik może być niezwykle trudno.
 
OPTeam Resovia Rzeszów - KKS Polonia Warszawa
Sobota, 24 października, godz. 20:00
 
W Rzeszowie rozpoczyna się nowy rozdział. Po pięciu kolejnych porażkach władze OPTeam Resovii zdecydowały się zakończyć współpracę z Przemysławem Łuszczewskim. Klub nie ogłosił jeszcze nazwiska jego następcy, a do czasu zatrudnienia nowego szkoleniowca obowiązki pierwszego trenera będzie pełnił dotychczasowy asystent Michał Koper. Bieszczadzkie Wilki pozostają jedynym zespołem bez zwycięstwa, choć ostatnie spotkanie z Decką Pelplin przyniosło kilka pozytywnych sygnałów. Po bardzo słabej pierwszej kwarcie rzeszowianie zaczęli grać zdecydowanie agresywniej, poprawili intensywność defensywną i stopniowo odrabiali straty. Trzecią odsłonę wygrali 32:19, doprowadzając do remisu 78:78 przed decydującą kwartą. Ostatecznie przegrali 98:106, ale ich ofensywa po raz pierwszy od dłuższego czasu pokazała większą dynamikę i różnorodność. Problemem pozostaje jednak przede wszystkim organizacja defensywy, szczególnie zabezpieczenie strefy podkoszowej, powroty do obrony oraz komunikacja przy przekazywaniu krycia. Rzeszowianie nie mogą również pozwalać sobie na tak słabe początki spotkań, ponieważ odrabianie kilkunastopunktowych strat wymaga ogromnego nakładu energii.
 
Bardzo ważnym wydarzeniem okazał się debiut Briana Moore'a Jr., który przeciwko Decce zdobył 29 punktów i rozdał sześć asyst. Amerykanin wniósł do zespołu szybkość, dynamikę i umiejętność samodzielnego kreowania pozycji rzutowych, trafiając aż 10 z 15 prób za dwa punkty. Jego obecność miała odciążyć Grzegorza Grochowskiego, jednego z najlepszych kreatorów ligi ze średnią 7,8 asysty, jednak kontuzja doświadczonego rozgrywającego sprawia, że Moore musi przejąć większą odpowiedzialność za organizację ofensywy. Istotną postacią pozostaje również Filip Zegzuła, który przeciwko Decce rozdał pięć asyst, potwierdzając swoją przydatność jako dodatkowy kreator. Jego największym atutem powinien być jednak rzut z dystansu, którego skuteczność na początku sezonu pozostawia sporo do życzenia. Ważną rolę odgrywa kapitan Kacper Młynarski, który w ostatnim spotkaniu zdobył 13 punktów, trafiając dwie trójki. Doświadczony skrzydłowy zapewnia wszechstronność ofensywną, potrafi wykorzystywać przewagę fizyczną nad niższymi rywalami i stanowi dodatkową opcję w ataku pozycyjnym. Istotnym elementem rotacji jest także Kacper Margiciok, którego wkład nie ogranicza się do zdobywania punktów. Przeciwko pelplinianom zanotował pięć punktów, siedem zbiórek i cztery asysty, zapewniając fizyczność, aktywność defensywną i możliwość wspierania rozegrania. Większej regularności potrzebuje natomiast Jan Góreńczyk, który zdobywa średnio blisko 12 punktów, ale ma problemy ze skutecznością zza łuku. Jego dynamika, umiejętność atakowania obręczy i aktywność w defensywie mogą jednak odgrywać ważną rolę w podnoszeniu intensywności gry Bieszczadzkich Wilków. 
 
Fot: MartLens.jpg
 
Pod koszem kluczową postacią pozostaje Mateusz Bartosz, który przeciwko Decce zdobył 17 punktów i zebrał dziewięć piłek. Doświadczony środkowy zapewnia fizyczność, skuteczną grę blisko obręczy i możliwość wykorzystywania przewag po zasłonach stawianych obwodowym. Ważnym uzupełnieniem jest Oleksandr Antypov, zdobywający średnio 13 punktów, który dzięki mobilności i umiejętności rzucania z dystansu może występować na obu pozycjach podkoszowych. Ukrainiec przeciwko Decce zanotował również trzy bloki, pokazując swoją przydatność w ochronie obręczy. Coraz istotniejszą rolę odgrywa także Maksymilian Szefler, który wnosi energię, aktywność na ofensywnej tablicy i skuteczność przy wykańczaniu akcji blisko kosza. W pierwszych czterech występach notował średnio 5,8 zbiórki w niespełna 15 minut, co pokazuje jego przydatność w walce o dodatkowe posiadania. Dodatkową opcją na obwodzie pozostaje młody Rafał Szpakowski, który przeciwko Decce zdobył siedem punktów w nieco ponad dziewięć minut, wnosząc dynamikę i odwagę w ofensywie. Największym wyzwaniem Resovii pozostaje jednak poprawa współpracy między formacjami, organizacji defensywy i skuteczności zza łuku, która po pięciu kolejkach wynosi około 25,5%. Bez regularnego zagrożenia z dystansu przeciwnicy mogą zagęszczać strefę podkoszową, ograniczając przestrzeń dla penetracji Moore'a i gry wysokich zawodników. Kluczowe będzie więc nie tylko wykorzystanie indywidualnych umiejętności liderów, ale przede wszystkim stworzenie bardziej płynnego ataku, opartego na grze dwójkowej, odpowiednim ruchu bez piłki i skutecznym wykorzystywaniu przewag.
 
Do Rzeszowa przyjedzie jednak wymagający przeciwnik. KKS Polonia Warszawa ma bilans trzech zwycięstw i dwóch porażek, a jej największymi atutami są indywidualne umiejętności liderów, wszechstronność ofensywna oraz dominacja na tablicach. Najważniejszą postacią Czarnych Koszul pozostaje Jacoby Ross, który zdobywa średnio 22,6 punktu i rozdaje cztery asysty. Amerykański obwodowy imponuje szybkością, umiejętnością samodzielnego kreowania pozycji oraz skutecznością w penetracjach, trafiając 56% rzutów za dwa. Potrafi również wymuszać błędy przeciwników, notując średnio trzy przechwyty. Równie istotnym elementem ofensywy jest Gal Gelinski, który zdobywa 16,8 punktu i rozdaje 7,4 asysty. Doświadczony rozgrywający odpowiada za kontrolowanie tempa, organizację ataku pozycyjnego oraz wykorzystywanie przewag tworzonych przez partnerów. Przeciwko WKK zanotował 10 punktów i aż 11 asyst, potwierdzając swoje możliwości w kreowaniu gry, choć problemem pozostaje duża liczba strat. Pod koszem ogromną rolę odgrywa Cameron Gaines, który jest najlepszym zbierającym rozgrywek ze średnią 13,4 zbiórki. W ostatnim spotkaniu Amerykanin zanotował aż 20 zbiórek i trzy bloki, zapewniając zespołowi fizyczność, ochronę obręczy oraz dodatkowe posiadania po zbiórkach ofensywnych. Ważnym elementem rotacji pozostaje także Łukasz Kłaczek, który zdobywa średnio 11,2 punktu i 5,8 zbiórki. Mierzący 203 centymetry zawodnik wyróżnia się umiejętnością rozciągania defensywy, trafiając 36,7% rzutów zza łuku. Jego obecność pozwala Polonii stosować bardziej mobilne ustawienia i otwierać przestrzeń pod koszem dla penetracji Rossa oraz Gelinskiego. Doświadczenie i fizyczność zapewnia również Przemysław Wrona, którego zadaniem jest przede wszystkim walka na tablicach, stawianie zasłon i zabezpieczanie strefy podkoszowej. Problemem pozostaje jednak duża liczba przewinień, ograniczająca jego możliwości regularnego przebywania na parkiecie.
 
Fot: 1LM
 
Istotnym uzupełnieniem formacji podkoszowej jest Maksymilian Duda, który mierzy 215 centymetrów i zdobywa średnio 7,2 punktu przy imponującej 70-procentowej skuteczności rzutów za dwa. Młody środkowy skutecznie wykorzystuje przewagę wzrostu, kończąc akcje blisko obręczy i zapewniając dodatkową ochronę kosza. Jego problemem pozostaje jednak mobilność w obronie przeciwko szybszym rywalom oraz skłonność do popełniania przewinień. Coraz ważniejszą rolę odgrywa również Filip Poradzki, który notuje średnio 7,6 punktu i 2,6 asysty. Dynamiczny rozgrywający wyróżnia się skutecznością przy atakowaniu obręczy, trafiając aż 75% rzutów za dwa. Potrafi także wywierać presję na przeciwnikach i wspierać organizację ofensywy, choć jego skuteczność zza łuku pozostaje elementem wymagającym poprawy. Warto zwrócić uwagę również na Wojciecha Jagiełłę, który przeciwko WKK zdobył 13 punktów, trafiając trzy trójki. Młody obwodowy zapewnia dodatkowe zagrożenie strzeleckie i może odciążać liderów, szczególnie w ustawieniach z większą liczbą zawodników obwodowych. Rotację podkoszową uzupełnia Szymon Borowski, którego atutami są mobilność, energia i aktywność defensywna. W ostatnim spotkaniu zdobył cztery punkty, a jego obecność daje trenerowi Łukaszowi Dziergowskiemu możliwość stosowania niższych ustawień. Czarne Koszule mają jednak również wyraźne problemy. Przeciwko WKK wykorzystały zaledwie sześć z 31 rzutów za trzy, a w ostatnich dwóch minutach nie zdobyły ani jednego punktu, przegrywając 81:89. Szczególnie niepokojąca była dyspozycja Rossa, który trafił tylko jedną z dziewięciu prób zza łuku. Pokazuje to, że mimo dużego potencjału ofensywnego warszawianie potrafią nadmiernie uzależniać się od indywidualnych akcji liderów. W Rzeszowie kluczowe będzie lepsze wykorzystywanie przewag podkoszowych, poprawa selekcji rzutowej oraz utrzymanie odpowiedniej intensywności defensywnej.
 
Dla Resovii kluczowe będzie ograniczenie współpracy Rossa i Gelinskiego, odcięcie Kłaczka od otwartych pozycji oraz skuteczna walka na tablicach z Gainesem. Z kolei warszawianie będą musieli znaleźć sposób na powstrzymanie dynamicznego Moore'a. Czy zmiana na ławce trenerskiej i poprawa gry ofensywnej pozwolą Bieszczadzkim Wilkom wreszcie przełamać fatalną serię?
 
Weegree AZS Politechnika Opolska - Solvera Sokół Łańcut
Niedziela, 25 października, godz. 15:00
 
Opolanie przystąpią do rywalizacji podbudowani jednym z najbardziej sensacyjnych wyników początku sezonu. Weegree AZS Politechnika Opolska pokonała faworyzowany ŁKS Coolpack Łódź 84:78, mimo że rozpoczęła spotkanie od straty 15 punktów. Zespół Pawła Turkiewicza pokazał charakter, agresję w defensywie oraz umiejętność wykorzystywania błędów przeciwnika, a największym bohaterem został Djorkaeff Campbell. Amerykański obwodowy zdobył 33 punkty, trafił sześć rzutów za trzy, rozdał pięć asyst i zanotował pięć przechwytów. Ze średnią 28,2 punktu i 5,4 asysty pozostaje nie tylko najlepszym strzelcem ligi, ale również najważniejszym kreatorem akademików. Jego dynamika, skuteczność w penetracjach i umiejętność samodzielnego zdobywania punktów pozwalają opolanom rywalizować nawet z wyżej notowanymi przeciwnikami. Ważną postacią jest również Łukasz Kupczyński, który przeciwko ŁKS-owi zdobył 24 punkty po wejściu z ławki rezerwowych. Rzucający notuje średnio 14,4 punktu, trafiając ponad 40% prób zza łuku, dzięki czemu stanowi drugą istotną opcję strzelecką i pozwala częściowo odciążyć Campbella. Jego umiejętność wykorzystywania otwartych pozycji ma szczególne znaczenie, kiedy defensywa rywali skupia się na ograniczaniu amerykańskiego lidera. Istotną rolę odgrywa także Tomasz Krzymiński, zdobywający średnio 10,8 punktu i sześć zbiórek. Mierzący 202 centymetry skrzydłowy zapewnia fizyczność, aktywność na tablicach i możliwość skutecznego atakowania obręczy. Przeciwko łodzianom zanotował 10 punktów i osiem zbiórek, wymuszając przy tym pięć przewinień. Problemem pozostaje jednak jego skuteczność zza łuku, wynosząca zaledwie 13,3%, co pozwala rywalom częściej zagęszczać strefę podkoszową. Bardzo ważnym elementem rotacji jest również Mikołaj Kowalczyk, którego znaczenie wykracza poza statystyki punktowe. W ostatnim spotkaniu nie zdobył ani jednego punktu, ale zebrał aż 10 piłek i zanotował cztery przechwyty. Jego aktywność defensywna, wszechstronność i umiejętność wywierania presji na obwodowych przeciwników pozwalają Politechnice zwiększać intensywność gry i wymuszać straty.
 
Fot: 1LM
 
W formacji podkoszowej coraz większa odpowiedzialność spoczywa na Jakubie Wójcickim oraz Jakubie Bereszyńskim. Pierwszy przeciwko ŁKS-owi zdobył osiem punktów, trafiając cztery z pięciu rzutów z gry. Jego największymi atutami są mobilność, umiejętność kończenia akcji blisko obręczy i wykorzystywanie przestrzeni tworzonej przez zawodników obwodowych. Bereszyński zapewnia natomiast większą fizyczność, aktywność na tablicach i wsparcie defensywne. W ostatnim spotkaniu zanotował pięć zbiórek i przechwyt, a jego obecność pozwala trenerowi Turkiewiczowi stosować różne ustawienia podkoszowe. Ważnym elementem rotacji pozostaje również Daniel Soroka, który może zapewniać dodatkowe zagrożenie rzutowe, choć dotychczas otrzymuje ograniczoną liczbę posiadań ofensywnych. W pięciu spotkaniach trafił trzy z pięciu prób zza łuku, pokazując potencjał do skutecznego wykorzystywania otwartych pozycji. Większej regularności potrzebują natomiast Borys Baran, Filip Maciejewski oraz Adrian Nowak, którzy mogą wnosić energię i intensywność po wejściu z ławki, ale mają problemy ze skutecznością rzutową. Szczególnie istotną zmianą personalną jest odejście Juliana Roche'a, który zapewniał fizyczność, zbiórki i obecność w strefie podkoszowej. Jego miejsce w kadrze zajął Trevion Lamar, mierzący 196 centymetrów amerykański zawodnik obwodowy, mający za sobą występy w azerskim Absheronie. Lamar może wnieść dodatkową dynamikę, umiejętność kreowania gry i wszechstronność ofensywną, a przede wszystkim zmniejszyć uzależnienie zespołu od indywidualnych akcji Campbella. Jego obecność daje również możliwość częstszego wykorzystywania ustawień z dwoma zawodnikami zdolnymi do prowadzenia piłki, co powinno utrudnić rywalom organizację defensywy. Transfer nie rozwiązuje jednak problemów z fizycznością pod koszem, dlatego jeszcze większa odpowiedzialność spadnie na Krzymińskiego, Wójcickiego i Bereszyńskiego. Mimo ostatniego zwycięstwa Politechnika nadal musi poprawić organizację ofensywy, ograniczyć straty i zwiększyć regularność rzutową. Przeciwko ŁKS-owi akademicy popełnili aż 16 strat, ale jednocześnie wymusili 16 przechwytów, skutecznie wykorzystując agresywną defensywę do budowania przewag. W starciu z Sokołem Łańcut kluczowe będzie utrzymanie podobnej intensywności, ograniczenie możliwości kreowania gry przez Piotra Wielocha oraz skuteczna walka na tablicach, szczególnie jeśli do dyspozycji gości powróci Milan Milovanović. 
Reklama
 
Solvera Sokół Łańcut po dwóch kolejnych porażkach będzie chciał odzyskać miejsce w górnej części tabeli. Ostatnio podopieczni Dariusza Kaszowskiego przegrali z Eneą Basket Poznań 80:90, ale musieli radzić sobie bez dwóch kluczowych zawodników. W składzie zabrakło Jermaine'a Couisnarda, którego wykluczyła choroba, oraz Milana Milovanovicia, zmagającego się z urazem pachwiny. Amerykański obwodowy zdobywa średnio 19,3 punktu, potrafiąc skutecznie kreować własne pozycje, dynamicznie atakować obręcz i przejmować odpowiedzialność za ofensywę w trudniejszych fragmentach spotkań. Milovanović zapewnia natomiast fizyczność, doświadczenie i dominację na tablicach, notując ponad 10 zbiórek na mecz. Serbski środkowy jest również ważnym elementem gry dwójkowej, skutecznie wykorzystując zasłony i podania w okolice obręczy. Pod ich nieobecność ogromną odpowiedzialność za organizację ofensywy przejął Piotr Wieloch, najlepszy asystujący ligi ze średnią ośmiu ostatnich podań. Przeciwko poznaniakom zdobył 18 punktów, trafił pięć trójek i rozdał sześć asyst, pokazując, że potrafi nie tylko kreować pozycje partnerom, ale również samodzielnie punktować. Ważnym wsparciem pozostaje Michał Lis, który w ostatnim spotkaniu zanotował sześć punktów i pięć asyst. Dynamiczny rozgrywający pozwala utrzymywać tempo ofensywy po zejściu Wielocha, a jego umiejętność penetracji i organizacji szybkiego ataku daje trenerowi dodatkowe możliwości rotacyjne. Coraz większą rolę odgrywa również Bartosz Mońko, który przeciwko Enei zdobył 20 punktów w zaledwie 21 minut, trafiając cztery z siedmiu prób zza łuku. Młody obwodowy imponuje odwagą w podejmowaniu decyzji i umiejętnością wykorzystywania otwartych pozycji, dzięki czemu może stanowić ważne uzupełnienie ofensywy nawet po powrocie zagranicznych liderów. Istotną postacią pozostaje także Mateusz Szczypiński, którego atutami są rzut z dystansu, aktywność defensywna i wszechstronność na obwodzie. Przeciwko poznaniakom zanotował pięć punktów i sześć zbiórek, jednak Sokół potrzebuje od niego większej regularności strzeleckiej, szczególnie kiedy defensywa przeciwnika koncentruje się na ograniczaniu możliwości Wielocha i Couisnarda.
 
Fot: 1LM
 
Ważnym elementem ofensywy łańcucian jest również Konrad Rosiński, który w ostatnim spotkaniu zdobył 18 punktów, trafiając aż osiem z dziewięciu rzutów za dwa. Mierzący 205 centymetrów skrzydłowy potrafi skutecznie wykorzystywać przewagę fizyczną nad niższymi obrońcami, kończyć akcje blisko obręczy i zdobywać punkty po ścięciach bez piłki. Jego mobilność pozwala również zwiększać tempo gry i stosować bardziej wszechstronne ustawienia. Duże znaczenie ma także Daniel Ziółkowski, który przeciwko Enei zanotował 10 punktów, osiem zbiórek i trzy przechwyty. Skrzydłowy zapewnia energię, aktywność na tablicach i intensywność defensywną, a jego umiejętność zbierania piłek pozwala częściowo rekompensować braki w formacji podkoszowej. Pod nieobecność Milovanovicia większa odpowiedzialność spoczywa na Szymonie Walskim, który musi zapewnić fizyczność, ochronę obręczy oraz skuteczne zastawianie przeciwników. W Poznaniu zdobył jednak zaledwie trzy punkty, a Sokół wyraźnie odczuwał brak regularnego zagrożenia ze strony klasycznego środkowego. Dodatkowe możliwości rotacyjne zapewniają Kamil Barnuś oraz Mateusz Bręk, którzy mogą wspierać defensywę i walkę na tablicach, choć przeciwko Enei żaden z nich nie zdobył punktu. Istotną zmianą personalną jest również odejście Macieja Kucharka, którego kontrakt rozwiązano za porozumieniem stron z powodu przedłużających się problemów zdrowotnych. Doświadczony skrzydłowy mógł zapewniać większą wszechstronność, zagrożenie z dystansu i możliwość stosowania różnych ustawień podkoszowych, dlatego jego odejście dodatkowo ogranicza możliwości trenera Kaszowskiego. Największym problemem Sokoła pozostaje obecnie zabezpieczenie własnej tablicy oraz utrzymanie odpowiedniej równowagi między grą obwodową i podkoszową. Przeciwko poznaniakom łańcucianie przegrali walkę na zbiórkach 36:48, a spośród 38 oddanych rzutów za trzy wykorzystali zaledwie 11. Tak duże uzależnienie ofensywy od dystansu utrudnia utrzymywanie regularności, szczególnie kiedy rywale skutecznie ograniczają dostęp do strefy pomalowanej. 
 
Kluczowym elementem spotkania będzie defensywa łańcucian przeciwko Campbellowi. Amerykanin potrafi samodzielnie zdobywać punkty seriami, dlatego Sokół powinien ograniczać jego swobodę, zmuszać do oddawania trudnych rzutów i wykorzystywać swoją przewagę fizyczną. Opolanie z kolei będą musieli poprawić zabezpieczenie tablicy i ograniczyć możliwość zdobywania punktów przez rywali z ponowienia. Jeśli Milovanović będzie dostępny, jego pojedynki pod koszem mogą mieć duże znaczenie dla końcowego rezultatu. Wiele zależeć będzie również od skuteczności zawodników wspierających Campbella, ponieważ sama dyspozycja lidera może nie wystarczyć przeciwko bardziej doświadczonej drużynie z Łańcuta.
 
Datzzy Kotwica Port Kołobrzeg - Enea Basket Poznań
Niedziela, 25 października, godz. 18:00
 
Datzzy Kotwica Port Kołobrzeg wraca do własnej hali po niezwykle emocjonującym zwycięstwie nad Polonią Bytom 91:87. Czarodzieje z Wydm odrobili aż 18 punktów straty, a ostatnią kwartę wygrali 29:14, pokazując ogromną determinację i umiejętność reagowania na niekorzystny przebieg spotkania. Podopieczni Rafała Franka przerwali tym samym serię trzech kolejnych porażek, poprawiając swój bilans na dwa zwycięstwa i trzy przegrane. Najważniejszą postacią ofensywy pozostaje James Washington, który zdobywa średnio 21,2 punktu i rozdaje 5,2 asysty. Doświadczony Amerykanin znakomicie wykorzystuje grę na koźle, potrafi przyspieszać akcje i skutecznie współpracować z zawodnikami podkoszowymi. Przeciwko Polonii zdobył 16 punktów i rozdał osiem asyst, potwierdzając, że może wpływać na grę nie tylko indywidualnymi akcjami, ale również kreowaniem pozycji partnerom. Istotną rolę odgrywa także Filip Małgorzaciak, który zapewnia dodatkową siłę ofensywną, potrafiąc punktować z półdystansu, atakować obręcz i wykorzystywać przewagi w pojedynkach jeden na jednego. W Bytomiu zanotował 10 punktów i pięć zbiórek, choć jego skuteczność z dystansu pozostaje elementem wymagającym poprawy. Coraz większe znaczenie ma również Mateusz Kaszowski, który przeciwko beniaminkowi zdobył 12 punktów, trafiając wszystkie cztery rzuty zza łuku, a także dołożył pięć zbiórek i trzy asysty. Młody rozgrywający może odciążać Washingtona w organizacji gry, a jego skuteczność rzutowa pozwala wykorzystywać ustawienia z dwoma kreatorami na obwodzie. Ważną postacią pozostaje Dominik Rutkowski, który przeciwko Polonii zdobył 10 punktów, ale jego znaczenie było widoczne przede wszystkim w defensywie. Wspólnie z Miłoszem Góreńczykiem skutecznie ograniczał możliwości Devina Hutchinsona, który zakończył spotkanie z dorobkiem zaledwie sześciu punktów. Rutkowski potrafi również przejmować odpowiedzialność za ofensywę, czego potwierdzeniem było 26 punktów zdobytych we wcześniejszym spotkaniu z Resovią. Góreńczyk zapewnia natomiast energię, agresję w obronie i aktywność bez piłki, będąc ważnym elementem rotacji skrzydłowych.
 
Fot: 1LM
 
Pod koszem największą rolę odgrywa doświadczony Paweł Leończyk, który notuje średnio 12,8 zbiórki i pozostaje jednym z najważniejszych zawodników ligi w walce na tablicach. Przeciwko Polonii zdobył 12 punktów, trafiając wszystkie sześć rzutów z gry, a także zebrał 10 piłek. Jego umiejętność zajmowania odpowiednich pozycji, zastawiania przeciwników i skutecznego kończenia akcji blisko obręczy stanowi ważny fundament ofensywy Kotwicy. Istotnym wsparciem jest Szymon Długosz, który w ostatnim spotkaniu zanotował 12 punktów, sześć zbiórek i blok. Mierzący 203 centymetry środkowy zapewnia fizyczność, skuteczność przy wykańczaniu akcji po zasłonach oraz możliwość wymuszania przewinień na wysokich przeciwnikach. Ważną postacią pozostaje również Alan Czujkowski, który przeciwko bytomianom zdobył dziewięć punktów i zebrał sześć piłek. Doświadczony skrzydłowy potrafi wykorzystywać przewagi fizyczne, ale również wychodzić na obwód, zwiększając możliwości ofensywne zespołu. Podobną wszechstronność zapewnia Mikołaj Kurpisz, który w ostatnim spotkaniu trafił dwie trójki, rozdał trzy asysty i zanotował blok. Mierzący 206 centymetrów zawodnik może rozciągać defensywę, wspierać rozegranie z pozycji silnego skrzydłowego i zapewniać dodatkową ochronę obręczy. Rotację wysokich uzupełnia Szymon Janczak, którego zadaniem jest przede wszystkim walka na tablicach i utrzymywanie fizyczności po zmianach personalnych. Kotwica posiada więc kilka wartościowych rozwiązań ofensywnych, jednak największym problemem pozostaje stabilność defensywna i koncentracja od pierwszych minut. Przeciwko Polonii kołobrzeżanie pozwolili rywalom zdobyć aż 34 punkty w premierowej kwarcie, a dopiero zdecydowana poprawa agresywności i organizacji obrony umożliwiła odrobienie strat. W starciu z Eneą Basket Poznań kluczowe będzie ograniczenie przestojów, skuteczniejsze bronienie obwodu i odpowiednie wykorzystywanie przewagi fizycznej Leończyka oraz Długosza. Spotkanie będzie miało również dodatkowy wymiar dla Washingtona, który w poprzednim sezonie reprezentował barwy poznańskiego zespołu, oraz Pawła Kikowskiego, wychowanka Kotwicy, który niedawno dołączył do Enei. Czarodzieje z Wydm pokazali już, że potrafią odwracać losy trudnych spotkań, ale do regularnego odnoszenia zwycięstw potrzebują zdecydowanie większej konsekwencji po obu stronach parkietu.
 
Enea Basket Poznań przystąpi do rywalizacji po wartościowym zwycięstwie nad Sokołem Łańcut 90:80, które pozwoliło podopiecznym Edmundsa Valeiki przerwać serię dwóch kolejnych porażek. Największą siłą poznaniaków pozostaje szeroka rotacja oraz umiejętność rozkładania odpowiedzialności ofensywnej na wielu zawodników. Przeciwko Sokołowi aż sześciu koszykarzy zdobyło dwucyfrową liczbę punktów, a rezerwowi dołożyli łącznie 50 oczek. Liderem zespołu pozostaje Devontae Blanton, jeden z najbardziej wszechstronnych zawodników rozgrywek. Amerykanin zdobywa średnio 18,4 punktu, notuje 8,4 zbiórki i 6,8 asysty, skutecznie łącząc rolę strzelca oraz kreatora. Przeciwko łańcucianom zanotował 10 punktów, aż 14 zbiórek i sześć asyst, pokazując, że potrafi kontrolować przebieg spotkania nawet przy mniejszej aktywności strzeleckiej. Jego umiejętność prowadzenia piłki, wykorzystywania przewagi fizycznej i kreowania pozycji partnerom pozwala poznaniakom stosować ustawienia z kilkoma zawodnikami odpowiedzialnymi za organizację ofensywy. Równie istotną postacią pozostaje kapitan Patryk Stankowski, zdobywający średnio 16,8 punktu i rozdający 5,6 asysty. Rozgrywający wyróżnia się skutecznością zza łuku na poziomie 48,1%, ale potrafi również dynamicznie atakować obręcz i skutecznie wykorzystywać grę dwójkową. Przeciwko Sokołowi zanotował 10 punktów i siedem asyst, zapewniając odpowiednią organizację ataku pozycyjnego. Duże znaczenie ma także Filip Siewruk, który zdobywa średnio 17 punktów i trafia 56,5% rzutów za trzy. Mierzący 205 centymetrów skrzydłowy stanowi wyjątkowo trudne wyzwanie dla defensywy rywali, ponieważ łączy warunki fizyczne z bardzo dobrym rzutem dystansowym. W ostatnim spotkaniu zdobył 16 punktów, trafiając cztery z sześciu trójek i dokładając sześć zbiórek. Ważnym elementem ofensywy jest również Arkadiusz Adamczyk, który przeciwko łańcucianom zanotował 13 punktów i trzy asysty, trafiając trzy z czterech prób zza łuku. Jego wszechstronność pozwala wykorzystywać różne ustawienia na skrzydłach, a umiejętność gry bez piłki otwiera dodatkową przestrzeń dla penetracji Blantona i Stankowskiego.
 
Fot: 1LM
 
Pod koszem coraz większą rolę odgrywa Somtochukwu Dimanochie, który przeciwko Sokołowi zdobył 15 punktów, trafiając siedem z dziewięciu rzutów z gry, a także zebrał sześć piłek, w tym cztery w ataku. Mierzący 203 centymetry środkowy zapewnia atletyzm, mobilność i skuteczność przy kończeniu akcji blisko obręczy, a jego aktywność na ofensywnej tablicy pozwala drużynie zdobywać dodatkowe posiadania. Ważnym uzupełnieniem formacji podkoszowej pozostaje Sebastian Rompa, który dzięki swoim 210 centymetrom zapewnia fizyczność, ochronę obręczy i możliwość rywalizacji z silniejszymi środkowymi. Przeciwko łańcucianom zdobył sześć punktów i zebrał cztery piłki, skutecznie wykorzystując trzy z pięciu prób za dwa. Istotną rolę odgrywa również młody Jan Nowicki, którego największymi atutami są aktywność defensywna, walka na tablicach i umiejętność gry bez piłki. W ostatnim spotkaniu zanotował sześć zbiórek, choć jego problemem pozostaje skuteczność ofensywna i duża liczba przewinień. Dodatkowe możliwości na obwodzie zapewnia Michał Samsonowicz, który może wspierać rozegranie i rozciągać defensywę rzutami z dystansu. Ważnym wydarzeniem okazał się również debiut Pawła Kikowskiego, który po dołączeniu do Enei zdobył 14 punktów, trafiając dwie trójki i wszystkie sześć rzutów wolnych. Doświadczony rzucający wnosi nie tylko zagrożenie z dystansu, ale również umiejętność poruszania się bez piłki, wykorzystywania zasłon i podejmowania właściwych decyzji w końcówkach spotkań. Jego obecność może znacząco odciążyć pozostałych liderów, a jednocześnie zapewnić trenerowi Valeice kolejną wartościową opcję strzelecką. Poznaniacy przeciwko Sokołowi trafili 12 z 25 rzutów za trzy i wygrali walkę na tablicach 48:36, pokazując dużą wszechstronność ofensywną. Nie oznacza to jednak, że ich gra pozbawiona jest problemów. Szkoleniowiec zwracał uwagę na niepotrzebne przyspieszanie akcji, błędy decyzyjne i chwilowe spadki koncentracji, które pozwalały przeciwnikom odrabiać straty.
 
Rywalizacja zapowiada się jako starcie dwóch drużyn dysponujących dużym potencjałem ofensywnym, ale prezentujących nieco inne sposoby budowania przewag. Kotwica w większym stopniu korzysta z indywidualnych umiejętności Washingtona i doświadczenia podkoszowych, natomiast poznaniacy potrafią płynnie dzielić się piłką i wykorzystywać szeroką rotację. Dla gospodarzy kluczowe będzie ograniczenie Blantona oraz skuteczniejsze zabezpieczanie własnej tablicy. Enea musi natomiast znaleźć sposób na zatrzymanie Washingtona, a także uniemożliwić Leończykowi zdobywanie łatwych punktów po zbiórkach ofensywnych. Kotwica wciąż czeka na pierwsze domowe zwycięstwo, dlatego motywacja gospodarzy powinna być szczególnie duża.
 
Zdrovo Polonia 1912 Leszno - GKS Tychy
Niedziela, 25 października, godz. 18:00
 
Lider tabeli stanie przed kolejnym sprawdzianem swojej dominacji. Zdrovo Polonia 1912 Leszno wygrała wszystkie pięć dotychczasowych spotkań, a sposób funkcjonowania zespołu pokazuje, że znakomity początek sezonu nie jest dziełem przypadku. Podopieczni Macieja Dudzika imponują przede wszystkim zespołowością, organizacją ataku pozycyjnego i umiejętnością konsekwentnego wykorzystywania przewag. Szczególnie dobrze obrazuje to ostatnie zwycięstwo nad SKS-em Starogard Gdański 94:85, w którym aż 27 z 32 celnych rzutów z gry padło po asystach. Leszczynianie potrafią cierpliwie przesuwać piłkę, skutecznie wykorzystywać zasłony i znajdować wolnych zawodników, nie uzależniając całej ofensywy od jednego lidera. Bardzo ważną postacią pozostaje Adrian Bogucki, który notuje średnio około 10 zbiórek i jest jednym z najbardziej wartościowych środkowych rozgrywek. Przeciwko Kociewskim Diabłom zdobył 19 punktów i zebrał 11 piłek, trafiając osiem z 11 rzutów za dwa. Jego warunki fizyczne, umiejętność zajmowania pozycji pod koszem i skuteczność w grze tyłem do obręczy pozwalają Polonii regularnie wykorzystywać przewagi w strefie pomalowanej. Bogucki potrafi również odgrywać piłkę do lepiej ustawionych partnerów, co czyni go istotnym elementem organizacji ataku pozycyjnego. Dużą wartość zapewnia Seydougou Fofana, który łączy fizyczność z mobilnością i umiejętnością gry na kilku pozycjach. Przeciwko SKS-owi zanotował 12 punktów i sześć asyst, pokazując, że potrafi nie tylko kończyć akcje, ale również uczestniczyć w ich kreowaniu. Jego wszechstronność pozwala trenerowi Dudzikowi stosować bardziej mobilne ustawienia i wykorzystywać przewagi szybkościowe przeciwko cięższym zawodnikom podkoszowym. Niezwykle istotną postacią pozostaje również Wendell Mitchell, który w ostatnim spotkaniu zdobył 21 punktów, trafił cztery trójki i rozdał osiem asyst. Amerykański obwodowy zapewnia dynamikę, skuteczność w penetracjach oraz umiejętność samodzielnego zdobywania punktów, szczególnie kiedy rywale ograniczają płynność ofensywy. Jego współpraca z Boguckim i Fofaną pozwala Polonii skutecznie wykorzystywać grę dwójkową, a jednocześnie otwiera dodatkowe pozycje strzeleckie dla pozostałych zawodników.
 
Fot: 1LM
 
Bardzo ważnym elementem zespołu pozostaje również Szymon Ryżek, który przeciwko swojemu byłemu klubowi zdobył 20 punktów, trafiając cztery z sześciu prób zza łuku. To właśnie jego trójka w końcówce pozwoliła leszczynianom odzyskać przewagę i zbliżyć się do kolejnego zwycięstwa. Skrzydłowy znakomicie wykorzystuje grę bez piłki, potrafi wychodzić na otwarte pozycje po zasłonach i skutecznie karać przeciwników za nadmierne skupienie defensywy na Mitchellu czy Boguckim. Ważną rolę odgrywa również Paweł Dzierżak, który odpowiada za organizację ofensywy, kontrolowanie tempa i utrzymywanie odpowiedniej jakości rozegrania. W ostatnim spotkaniu zdobył osiem punktów, rozdał trzy asysty i zanotował dwa przechwyty, potwierdzając swoją przydatność po obu stronach parkietu. Istotnym wsparciem pozostaje także Hubert Łałak, który po czterech pierwszych występach notował średnio 6,5 asysty. Jego umiejętność kreowania pozycji partnerom daje Polonii możliwość utrzymywania zespołowego charakteru ofensywy również po zmianach w rotacji, choć problemem bywa skuteczność indywidualna i podejmowanie decyzji pod presją. Duże znaczenie ma również Michał Sitnik, który zdobywa średnio 13 punktów, zapewniając fizyczność na skrzydłach i skuteczność przy atakowaniu obręczy. Jego wszechstronność pozwala wykorzystywać przewagę wzrostu nad niższymi obrońcami, a jednocześnie wspierać walkę na tablicach i organizację gry. Warto zwrócić uwagę także na Karola Kankowskiego, który przeciwko SKS-owi zdobył siedem punktów, trafiając pięć z sześciu rzutów wolnych. Jego aktywność pod koszem, umiejętność wymuszania przewinień i walka o zbiórki pozwalają utrzymywać fizyczność formacji podkoszowej po zejściu Boguckiego. Rotację uzupełniają Mikołaj Stopierzyński, Hubert Łałak oraz młodzi Gerard Świerczyk i Aleks Najder, którzy zapewniają dodatkowe możliwości personalne, choć ich udział w ofensywie pozostaje zdecydowanie mniejszy. Mimo kompletu zwycięstw Polonia nie jest jednak pozbawiona problemów. Przeciwko starogardzianom przegrała pierwszą kwartę 21:30, pozwalając rywalom na swobodne zdobywanie punktów i skuteczną grę z dystansu. Dopiero poprawa agresywności defensywnej przyniosła zdecydowanie lepszą drugą odsłonę, wygraną 24:8. Leszczynianie zakończyli spotkanie z 14 przechwytami, ale sami popełnili również 14 strat, co pokazuje, że nawet przy bardzo dobrej organizacji ofensywy zdarzają im się fragmenty mniej uporządkowanej gry. W starciu z GKS-em Tychy kluczowe będzie utrzymanie odpowiedniej intensywności od pierwszych minut, skuteczne zabezpieczanie własnej tablicy i wykorzystywanie przewagi fizycznej Boguckiego. Największą siłą lidera pozostaje jednak liczba zawodników zdolnych przejmować odpowiedzialność za wynik. Polonia potrafi wygrywać zarówno dzięki indywidualnym akcjom Mitchella, dominacji podkoszowej Boguckiego, jak i zespołowemu atakowi opartemu na ruchu piłki, co czyni ją jednym z najbardziej wymagających przeciwników na pierwszoligowych parkietach.
 
GKS Tychy po trzech porażkach na rozpoczęcie sezonu wyraźnie poprawił swoją dyspozycję. Podopieczni Tomasza Jagiełki mają już na koncie dwa kolejne zwycięstwa, a ostatni triumf nad Notecią Inowrocław 96:77 był jednym z najlepszych występów tyszan w obecnych rozgrywkach. Szczególnie imponująca była druga połowa, w której gospodarze odrobili sześciopunktową stratę i całkowicie przejęli kontrolę nad spotkaniem, wygrywając trzecią kwartę aż 32:13. Największym bohaterem został Tomasz Śnieg, który zanotował triple-double, zdobywając 21 punktów, 11 zbiórek i 10 asyst. Doświadczony rozgrywający trafił osiem z dziewięciu rzutów z gry, a jego umiejętność kontrolowania tempa, podejmowania właściwych decyzji i kreowania pozycji partnerom okazała się fundamentem ofensywy. Śnieg notuje średnio 10,6 punktu, 5 asyst i 4,8 zbiórki, a jego doświadczenie ma szczególne znaczenie w momentach, gdy rywale próbują zwiększać presję na obwodzie. Ważną postacią pozostaje również Sebastian Bożenko, zdobywający średnio 10,4 punktu i rozdający 2,8 asysty. Dynamiczny rozgrywający skutecznie atakuje obręcz, potrafi wymuszać przewinienia i wywierać presję na kozłujących przeciwnikach. Przeciwko Noteci zdobył 11 punktów, rozdał pięć asyst i zanotował cztery przechwyty, pokazując swoją przydatność po obu stronach parkietu. Problemem pozostaje jednak jego skuteczność zza łuku, wynosząca zaledwie 21,1%, co ogranicza możliwości rozciągania defensywy. Istotną rolę odgrywa także Mateusz Dziemba, który wnosi doświadczenie, fizyczność i wszechstronność na pozycjach obwodowych. Przeciwko inowrocławianom zdobył 12 punktów i zebrał pięć piłek, skutecznie wykorzystując penetracje i wymuszając przewinienia. Choć jego skuteczność z dystansu również wymaga poprawy, umiejętność gry bez piłki i aktywność defensywna pozwalają utrzymywać odpowiednią równowagę w ustawieniach. Ważnym uzupełnieniem pozostaje Maciej Koperski, który w ostatnim spotkaniu zanotował 10 punktów, cztery asysty i dwa przechwyty. Jego największymi atutami są dynamika, umiejętność wspierania rozegrania oraz aktywność w defensywie, choć zespół potrzebuje od niego większej regularności rzutowej. Dodatkowe zagrożenie z dystansu zapewnia młody Franciszek Chac, który przeciwko Noteci trafił dwie trójki, pokazując, że może być wartościową opcją po wejściu z ławki rezerwowych.
 
Fot: 1LM
 
Pod koszem coraz większą rolę odgrywa Szymon Kiwilsza, który przeciwko Noteci rozegrał jedno ze swoich najlepszych spotkań w sezonie, zdobywając 19 punktów, siedem zbiórek i cztery asysty. Środkowy trafił aż osiem z dziesięciu rzutów za dwa, skutecznie wykorzystując podania partnerów oraz przewagę fizyczną w strefie pomalowanej. Jego umiejętność gry tyłem do kosza, stawiania zasłon i kończenia akcji blisko obręczy daje tyszanom ważny punkt odniesienia w ofensywie. Kiwilsza potrafi również odgrywać piłkę do zawodników obwodowych, co zwiększa możliwości ataku pozycyjnego i pozwala ograniczać uzależnienie od indywidualnych akcji rozgrywających. Istotną postacią pozostaje Damian Jeszke, który jest najlepszym strzelcem zespołu ze średnią 13,2 punktu, dokładając 5,2 zbiórki. Wszechstronny skrzydłowy trafia 41,9% rzutów zza łuku, dzięki czemu może skutecznie rozciągać defensywę, a jednocześnie wykorzystywać swoje warunki fizyczne w grze bliżej obręczy. Przeciwko Noteci zdobył osiem punktów i zebrał pięć piłek, trafiając dwukrotnie z dystansu. Jego współpraca z Kiwilszą może być szczególnie istotna w ustawieniach z dwoma wysokimi zawodnikami, ponieważ pozwala zachować odpowiednią przestrzeń dla penetracji obwodowych. Ważnym uzupełnieniem formacji podkoszowej jest Michał Jodłowski, zdobywający średnio 8,4 punktu i 4,2 zbiórki. Jego fizyczność, skuteczność blisko obręczy i aktywność na ofensywnej tablicy zapewniają dodatkowe możliwości, choć problemem pozostaje duża liczba przewinień. Przeciwko inowrocławianom zdobył pięć punktów, ale wykorzystał limit fauli w niespełna sześć minut, co wyraźnie ograniczyło jego przydatność. Rotację uzupełniają Bartosz Folga i Kajetan Kuczawski, którzy mogą zapewniać dodatkową energię oraz minuty odpoczynku podstawowym zawodnikom. Mimo ostatnich zwycięstw GKS nadal ma elementy wymagające poprawy, przede wszystkim ograniczenie strat i większą regularność w ataku pozycyjnym. Przeciwko Noteci tyszanie popełnili 17 strat, jednak zrekompensowali to znakomitą skutecznością rzutową, trafiając 68,6% prób za dwa i 40% zza łuku. Drużyna zanotowała również 26 asyst, co pokazuje wyraźną poprawę organizacji ofensywy i większe zaangażowanie całego zespołu w kreowanie dogodnych pozycji. 
 
Największym wyzwaniem dla tyszan będzie ograniczenie zespołowości gospodarzy. Polonia potrafi bardzo skutecznie reagować na agresywne krycie, wykorzystując podania do zawodników ścinających pod kosz oraz otwarte pozycje na obwodzie. GKS powinien więc dążyć do ograniczenia swobody Dzierżaka i Mitchella, a także uniemożliwić Boguckiemu dominację w pomalowanym. Z drugiej strony leszczynianie będą musieli znaleźć sposób na zatrzymanie Tomasza Śniega, który znakomicie kontrolował przebieg ostatniego spotkania. Polonia pozostaje faworytem, ale rosnąca forma tyszan sprawia, że starcie w hali Trapez może okazać się jednym z najciekawszych pojedynków szóstej kolejki.